گاهی واضح است؛ مانند زمانی که ۱ دلار برای استفاده از دستگاه خودپرداز یا یک کارت اعتباری، از حسابتان کسر میشود. همچنین، ارزش چند خیابان دیگر پیاده رفتن را نیز ندارد.
گاهی اوقات، چندان واضح و مشخص هم نیست. مانند هزینهای که همگی، صرف میوهها یا سبزیجات بستهبندی شده با پلاستیک میکنیم. بستهبندی که تجزیهاش به عمر ما قد نمیدهد.
هزینه آسودگی میتواند، زمان صرف شده در خدمات سواره استارباکس باشد؛ بهجای رفتن داخل یا خدای ناکرده، درست کردن قهوه در خانه.
یا انتخاب رسانهای برای مصرف، که بسیار در دسترس است.
اما صرف نظر از حقیقی یا استعاری بودن، هزینه آسودگی مدام در حال افزایش است.
اینطور بهنظر میرسد که یک زندگی راحت، الزاما و همیشه گزینه بهتری نیست. چرا که در نهایت، هزینه آسودگی بسیار بالا میرود.