از زمانیکه مالیات وجود داشته، مردم نیز مخالف پرداخت آن بودهاند.
اگر تعریفمان از مالیات یک «مسئولیت بیبازده بر فعالیتهایمان» باشد، آن زمان چنین مخالفتی منطقی خواهد بود. و همچنین یک پرداخت حتما نباید به دولت باشد تا بتوان به آن مالیات گفت.
آیا پرداخت قبضِ برق نوعی مالیات است؟ اغلب مردم مشکلی با هزینه کردن برای برق ندارند؛ چرا که زندگی آنها را امنتر و شادتر میکند. همچنین به آنها کمک میکند تا کار خود را با بهرهوری به مراتب بالاتری به سرانجام برسانند.
در نتیجه این پرداخت نیست که چیزی را تبدیل به مالیات میکند؛ بلکه بخش بیبازده است که موجب این اتفاق میشود.
در زمان فرا رسیدن سیستمهای صنعتی، معمولا مورد پذیرش جامعه قرار میگرفتند. زیرا معمالات پیشنهادی آنها بسیار سازنده و مولد بود. وقتی شرکت والمارت به شهری میرود، به این خاطر که هزینه خرید اقلام مورد نیاز کاهش پیدا میکند، همه مشمول یک ترفیع موقت میشوند. وقتی یک تکنولوژی جدید یا یک سیستم برای صرفهجویی در زمان و هزینه مردم در کوتاه مدت ارائه میشود، اغلب مورد پذیرش قرار میگیرد. زیرا یک انتخاب رایگان و سازنده است.
اما در ادامه تغییر قوانین آغاز میشود.
انحصارها نوعی مالیات هستند. آنها انتخاب را محدود کرده و هزینهها را بالا میبرند. در نتیجه بهطور منظم برای چیزهایی مانند باندپهن و لوازم یدکی «مالیات» پرداخت میکنیم. چرا که گزینه دیگری وجود ندارد.
فقدان بازارهای پویا نوعی مالیات است. وقتی کسبوکارهای محلی به مشکل میخورند، شغلها از دست رفته، انتخابها محدود شده و ماهیت یک جامعه از بین میرود.
لابیگری نوعی مالیات است. به هنگام سرمایهگذاری موجودیتهای بزرگ صنعتی برای بهدست آوردن کنترل دولت، این هر یک از ما هستیم که هزینه پرداخت میکنیم. اگر چه تنها به نفع لابیگران است.
یارانه و تکلیف نوعی مالیات هستند. سال گذشته، شهروندان آمریکا ۵۰ میلیارد دلار یارانه صرف صنعت گوشت کردند. به محدودیتهای اعمال شده بر تجارت، مالیات گفته نمیشود. اما در حقیقت مالیات است.
ترافیک نوعی مالیات است. زمانی که صرف منتظر ماندن برای یک قطار یا نشستن در ترافیک میکنیم، زمانی است که دیگر بر نمیگردد. و سرمایهگذاریهای انجام نشده در زیرساختهای حمل و نقلِ انبوه بیش از سرمایهگذاریهای انجام شده برای ما هزینهبر هستند.
کمبود سیستمهای بهداشت عمومی نوعی مالیات است. ناتوانی در کشف آب تمیز یا پیشبینی مدام بیمار شدن یک هزینه واقعی است.
و گرمایش جهانی یک نوع مالیات قریب الوقوع و موذیانه است. پول و کمبود بهرهوری که همین الان نیز برای ما هزینه داشته و همچنین، مقدار بسیار زیادی که بارهای بیثمر حاصل از رسیدن به اهداف و زندگی کردن برایمان هزینه خواهد داشت.
در یک جزیره متروک دور افتاده خبری از مالیتهای دولتی نیست. اما تصور زندگی یا کار کردن در آنجا تقریبا غیر ممکن است.