یک دستورالعمل مناسب دیگر حرفی برای گفتن باقی نمیگذارد.
اگر دستورالعملی کامل و جامع برای انجام کاری نوشته باشید و آن را به یک ساختمان ساز و یا برنامه نویس بدهید، شانس شما برای دریافت همان چیزی که انتظارش را دارید بشدت زیاد میشود.
این متن بیشتر در مورد کامپیوترها و سیستم های پیچیده است ولی میشود طرز فکر به کار رفته در آن را در سایر پروژها نیز استفاده کرد.
برخلاف سازه ها،حالت های یک کامپیوتر مدام در حال تغییر است. این تغییرات بسته به ورودی های مختلف متفاوتند.
یک دستورالعمل خوب، باید ورودی ها و خروجی ها را به شکل سادهای بیان کند.
برای مثال ماشینهای فروشِ خودکاری را درنظر بگیرید (Vending machine) که با دریافت مبلغی محصولی را به شما تحویل میدهند. در این مورد سوالی که مطرح است، چگونگی تبدیل پول به کالای درخواستی است.
زمانی که حالت های یک ماشین براساس نتایج قبلی تغییر کند شرایط پیچیدهتر میشود. حالتی را درنظر بگیرید که یکی از اقلام تمام شده است؛ در این صورت انتظار میرود که اگر یک نفر مبلغی وارد دستگاه کند، آن مبلغ پذیرفته نشده و پسفرستاده شود. حال با آگاهی از این موضوع میتوان دستورالعملی مشخص کرد که درآن سرعتِ فروش یک محصول خاص و همچنین تعداد آن در زمان حال مشخص شود. در نتیجه با استفاده از این ویژگی میتوان ۲ یا ۳ روز قبل از تمام شدن آن محصول به مرکزِتوزیع پیغامی فرستاد و درخواستِ موجودی کرد.
نکته مهم این است که باید برای هر درخواست یک پاسخ مناسب پیشبینی کنیم. همچنین به خاطر داشته باشید که یک سیستم، هدفی به جز خدمت رسانی ندارد و همیشه باید راه حل های بهتر را انتخاب کنید حتی اگر برخلاف نظر شما باشند.
شاید به سختافزارهای پیچیده و قوی نیاز نداشته باشید. ابتدا صورت مسئله را درک کنید و بعد نگرانِ روش های حل باشید.
قبل از پیاده سازی، سیستم را با کاربران واقعی شبیه سازی کنید و هریک از درخواست ها را دقیقا بررسی و به ازای هریک از آنها جوابی مشخص کنید.
درنهایت با درنظر گرفتن محدودیت های زمانی، مالی و اجرایی، قسمت مشکل کار را انجام داده اید.