سیتکام، تیزر یا بازیهای اندکی هستند که جایی برای تلفن همراه داشته باشند. به محض آنکه شخصیتها بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، حجم بالایی از تنش از بین میرود. اگر ژولیت تلفن همراه هوشمند داشت، داستان بهگونه دیگری تمام میشود. او با رومئو ازدواج میکرد و در خانهای در اطراف شهر به زندگی خود ادامه میدادند.
دیدارهای حضوری فراگیر نیز تاریخ مشابهی دارد. با این حال هنوز هم چندان تغییری نکرده و رییس جلو میز مینشیند و اجازه سخن گفتن به افراد جدید داده نمیشود.
مشاجرههای سیاسی از روز لینکلن به بعد بهندرت تغییری داشتهاند. بله، امروزه میکروفن داریم اما هنوز به ذهن برگزارکنندگان نرسیده است که تایمری بگذارند و پس از تمام شدن زمان، میکروفن فرد سخنگو را قطع کنند. دیگر مسائلی مانند بررسی زنده صحبتها که جای خود دارد. ما هنوز که هنوز است، زورگویی و گزافهگویی را ارزش میدانیم.
ایمیل که روزی مدرنترین ابزار ارتباطی بهشمار میآمد، از سال ۱۹۷۶ به بعد که من اولین آدرسم را ساختم، چندان تغییر نکرده است. صدها راه برای بهبود و افزایش کارآمدی آن وجود دارد اما همچنان تغییری نداشته است.
عروسیها، مراسم فارغالتحصیلی و مراسم ختم نیز هنوز به شیوه سنتی برگزار میشوند.
یکی از دلایل این ماندگاری، ماهیت ارتباطی این رویدادها و اعتقاد ما به وضع موجود است. چرا که هماهنگی با سایرین برای توافق بر روشی نو کاری دشوار است. با این حال، رویکردهای نو از راه میرسند. اما گاهی همچنان با قدیمیها میمانیم بدون آنکه دلیلش را بدانیم.
انسانها از همان ابتدا در حال برقراری ارتباط با یکدیگر بودهاند. اما در پنجاه سال اخیر و همراه با ظهور فناوریهای نو، باید مجدد به این موضوع فکر کنیم که آیا تنها به این خاطر که روشهای قدیمی کارساز هستند میخواهیم آنها را حفظ کنیم یا دیگر عادت کردهایم و تغییر دشوار است.
لینک مرجع: https://seths.blog/2024/04/updating-our-stuck-interactions/