مردم همیشه قبل از مشکلات آینده به مشکلات حال رسیدگی میکنند.
همیشه.
در یک شب در سال ۲۰۰۴ ممکن بود دو انتخاب داشته باشید. یا به یک مهمانی شام مجلل با دوستان خود بروید، یا میتوانستید یکی از سهمهای شرکت گوگل را در عرضه اولیه سهام خریداری کنید. در چند دهه بعدتر، مهمانی شام فراموش، اما سهم خریداری شده چند برابر شده است.
البته افرادی انتخابشان خرید سهام بود. نه به خاطر مواجه شدن با موقعیتی برای حفظ بازنشستگیشان در ۱۸ سال آینده. بلکه چون داستانی برای خود تعریف کردند که در آن داستان، افراد شبیه به آنها در آن روز مشخص پول خود را روانه بازار کردند. آنها مشکل فردا را (بازنشستگی) برای خود تبدیل به مشکل امروز (اگر در عوض به این مهمانی شام بروم یک بازندهام) کردند.
داستان ما درباره آینده در همین امروز است. صرفنظر از اینکه آینده چقدر دور است.
تجربه داستان خود در مورد آینده در حال، تنها کاری است که میتوانیم در قبال آینده انجام دهیم.
اگر داستان درست را برای خود بازگو کنیم، همه مشکلات از نوع کوتاه مدت خواهند بود. اما معمولا این کار را انجام نمیدهیم، زیرا بسیار آینده را نادیده میگیریم. یک ساندویچ پنیر سرخ شده امروز، برایمان به مراتب مهمتر است از دو ساندویچ در هفته آینده. مگر اینکه داستانی اضطراری و کنونی در مورد احساسِ حاصل از نادیده گرفتن آینده برای خود تعریف کنیم.
زیرا دیر یا زود در لحظه زندگی میکنیم. لحظهای پر از داستانها و فشارهای فرهنگی، و همچنین فوریتهایی که برای خود ابداع میکنیم.
لینک مرجع: https://seths.blog/2022/06/problems-now-problems-later/