سراشیبی‌های مسیر اسکی به ترتیبِ دشواری نشانه‌گذاری شده‌اند. دایره سبز راحت‌ترین سراشیبی را نشان می‌دهد. مسیری که سریع و با کم‌ترین ریسک شما را به مقصد می‌رساند.
اما چرا همه مسیر دشوار یعنی همان که با دایره مشکی نشانه‌گذاری شده است را انتخاب می‌کنند؟
اغلب اسکی‌بازان از این سوال تعجب کرده و در جواب می‌گویند: «چرا که نه؟».
هدف از اسکی رسیدن به پایین تپه نیست. بلکه هدف، آن حسی است که هر کدام از ما در طول مسیر کسب می‌کنیم.
تعجب می‌کنم، چرا چنین نگرشی در زمان یادگیری، تعاملات فردی، هنر و یا کار وجود ندارد؟
در طول مسیر دست اندازهایی وجود دارد. فرصت‌هایی با توزیع نابرابر و مشکلاتی پیش‌بینی نشده. اما هیچ‌کدام تا زمانی‌که همیشه به‌دنبال راحت‌ترین راه باشیم درست نمی‌شود.
