دنبالکنندگان هوشیار دو مطلب قبلی احتمالا حدس زده باشند این مطلب در چه مورد است.

افراد در مورد اولویت نظارت و همچنین مسئولیت پذیری خود تصمیم گرفته و انتخاب میکنند. با ترکیب انتخابهای حاصل به یک ماتریس ساده میرسیم.
در قسمت بالا سمت راستِ ماتریس ترکیب ایده آل جا گرفته است. فردی با نظارت و قدرت که در زمانهای بحران مسئولیت پذیر نیز هست. در نتیجه چرخه کارآمدِ بازخوردی شکل میگیرد. چرا که میتوانند در مورد مشکلی که ایجاد کردهاند راه حلی اتخاذ کنند.
در قسمت پایین سمت راست فاجعهای در انتظار رخ دادن است. قدرتطلبی شکننده. رابرت موسی طراح و سازندهای که بدون توجه به خانهسازی و دیگر مشکلات عدالت اجتماعی نزدیک به یک قرن را صرف جادهسازی در نیویورک کرد. با این حال هیچگاه مسئولیت هیچ یک از تاثیرات فعالیتهایش را بر عهده نگرفت. افرادی که کنترل را بهدست گرفته و از مسئولیت پذیری دوری میکنند اغلب به آسانی شناسایی میشوند. زیرا بسیار ناله میکنند.
قسمت بالا سمت چپ نشانگر شخصی است که به معنای واقعی اهمیت قائل میشود. کسانی که همدلی بسیاری به شرایط افزوده و به دیگران کمک میکنند تا دیده شوند. باعث تاسف است؛ چرا که قدرتی در اختیار این دسته از افراد نبوده (یا به این خاطر که نادیده گرفته شدهاند یا خودشان پرهیز کردهاند) و چندان اشتیاقی برای پذیرش مسئولیت ندارند. این یکی از دلایل ناموفق بودن کارکنان خط مقدم در کنترل عواطف و همدلی در کارِشان است.
و در نهایت قسمت پایین سمت چپ. جایی که اکثریت در آن قرار میگیرند. سیستم، ما را به سمت چرخدنده شدن هدایت میکند؛ تا پذیرای چیزی باشیم که بهجای اجازه بیخبری و مسئولیت پذیر نبودن برای رخداد بعدی به ما داده شده است.
در موقعیتهای بسیاری ما آزادی انتخاب داریم. هم میتوانیم یکی از این چهار قسمت را انتخاب کنیم و هم اینکه انتخابمان درگیر نشدن باشد. و اگر شانس آورده و یا به اندازه کافی اهمیت دهیم، میتوانیم انتخاب کنیم به چه کسی رای دهیم، برای چه کسی کار کنیم و مقصد کجاست.
لینک مرجع: https://seths.blog/2022/01/the-control-responsibility-matrix/