انسان‌های ۱۰۰۰۰۰ سال پیش با توسعه مهارت بیش‌یادآوری، خود را متمایز ساختند. حافظه‌ای شفاف از افراد و مکان‌ها.
تنها چندین هزار سال پیش، با دائمی شدن این خاطره‌ها بیش‌تر متوجه‌شان شدیم. داستان تعریف کردن برای دیگران ظرفیت حافظه ما را به شکل چشم‌گیری افزایش می‌دهد.
سپس شروع کردیم به نوشتن و ذخیره آن‌ها. در قدم بعدی زبان رایجی ساختیم تا بتوانیم چیزهایی که نوشته‌ایم را با دیگران به اشتراک بگذاریم. کتاب‌خانه و فضای ابری یعنی حافظه شما می‌تواند حافظه من نیز باشد.
و در نهایت اخیرا قابلیت جستجو را اضافه کردیم تا به نگرش میلیاردها انسان به راحتی دسترسی داشته باشیم.
لایه ششم در حال پیدایش است. هوشی که حتی قبل از آن‌که تصمیم بگیریم جستجوی کنیم، به ما خواهد گفت اوضاع از چه قرار است.
تعجبی ندارد که مقداری گیج شده‌ایم. آشفته خاطر کردن دیگران بوسیله توانایی که به سختی به دست آورده‌ایم، یا همان به خاطر سپردن، کار راحتی است.
حالا متوجه شده‌ایم که این قدرت (و یا شاید وظیفه) را داریم که از دانش عمومی به عنوان وسیله‌ای برای پیشرفت، تصمیمات فکر شده‌تر و همچنین اصلاح دست‌کاری‌ها و دروغ‌هایی که طراحی شده‌اند تا از بهبود زندگی ما جلوگیری کنند استفاده کنیم.
لینک مرجع: https://seths.blog/2021/03/the-sixth-layer/
