در دوره مستعمراتی آمریکا، آتشنشانیها خصوصی بودند. بنابراین اگر داوطلبانه عوارض خود را پرداخت نمیکردید و روزی خانه شما آتش میگرفت، آتشنشانها آتش خانه شما را خاموش نمیکردند و علاوه بر تماشای سوختن آن، مواظب بودند تا آسیبی به خانههای اطراف وارد نشود.
در عین حال که این روش، راه حلی مطمئن برای پرداخت و دریافت عوارض است اما در مقایسه با ساز و کاری که با آن جایگزین شد یعنی برداشت خودکار اندکی از مالیات افراد، چندان هم کارآمد نبود. حتی اگر تعدادی، از پرداخت سهم خود سر باز زنند، باز هم ماموران آتشنشانی و ضوابط ساخت و ساز ساختمانی باعث ایجاد احساس امنیت و آرامش عمومی قابل قبولی خواهند شد.
ما به شهروندان اجازه نمیدهیم تا مالیات خود را به دلخواه پرداخت کنند؛ زیرا وقتی اتفاق نظرِ جمع به اقدام جمعی ختم شود اجتماع، کارکرد بهتری خواهد داشت. ارائه خدمات به این شکل بسیار موثرتر بوده و حتی بیشتر از آن، مهم است چون، ایجاد کننده فرهنگ «ما» است. فرهنگی که رفتارهای خودخواهانه را به سخاوتمندانه تغییر میدهد.
بدون نیاز به کار سخت، تعادل برقرار است.حالا به ما بستگی دارد آن نقطه تعادل را پیدا کنیم یا نه.
لینک مرجع: https://seths.blog/2020/10/the-power-of-community-and-the-trap-of-opt-out/