یکی از بهترین کارتونها همان است که دو ماهی در یک تنگ بایکدیگر صحبت میکنند. یکی از آنها با کمال تعجب میگوید: «ما در آب هستیم؟».
زمانیکه آب را نمیبینیم یعنی در حال سود بردن از بخشی از فرهنگ غالب هستیم.
و از آنجایی که ماهی نیستیم، میتوانیم یاد بگیریم که آب را دیده و کشف کنیم چطور بر روی زندگی ما و اطرافیانما تاثیر میگذارد.
به کشوری سفر کنید که هیچکدام انگلیسی صحبت نمیکنند. آن زمان احتمالا مدام به خود یادآوری میکنید که زبان شما انگلیسی است؛ چیزی که در هفتههای گذشته اصلا به آن فکر نمیکردهاید. باید در طول زمان برای درک کردن و برقراری ارتباط تمرین کنید. دیگر وقتی به خانه باز میگردید استرس نخواهید داشت.
زندگی در یک فرهنگ غالب یعنی همین یادآوریهای مداوم.
وقتی عکسهایی که در رسانهها پخش میشوند، سیاستها و استانداردهای همکاری همه و همه بیانگر این موضوع هستند که شما یک خارجی هستید که نیاز دارید تا از طریق راههایی کاملا نامرتبط خود را وفق دهید، درحال ساخت الگوهایی هستیم که در آنها نابرابری و نگرانی را ترویج میدهیم. ما باید در مورد کاری که میخواهیم و لازم است تا انجام شود بسیار شفاف باشیم؛ ابزاری که برای خلق کردن به آن نیاز داریم و نه برای ساخت دیوارهایی نامربوط؛ بهخصوص آنهایی که برای دیدنشان باید تلاش کنیم.
سیستمهای خوب، انعطاف پذیر بوده و طراحی شدهاند تا به آنهایی که کاربرشان هستند سود برسانند.
اگر فرهنگ غالب، شرایط را برای افرادی که با معیارهای زائد موجود برای همکاری و رشد، سازگار نیستند، سختتر میکند، میتوان نتیجه گرفت که این رویه مضر و اشتباه است.
مدام برایم واضح و واضحتر میشود که چه بخش بزرگی از جهان متشکل از «آب» است. بسیاری از آن اضافی است. منصفانه هم نیست. کاهش آن هم، به تلاش و مقاومت بسیاری نیاز دارد. به شخصه برای دیدنش خیلی تلاش میکنم. چرا که همهجا هست.