مدرسه و کار ما را به دوری از رویاهای واقعی هدایت میکنند. رویاپردازان خطرناک، بیتاب و بیمیل به تحمل وضعیت موجود هستند. ترجیح سیستمهای موجود تنها سازگار شدن شماست.
رویاهایی که باید آموزش دهیم، رویاهایی از جنس خودباوری و سخاوتمندی هستند. تنها راه ما برای پیشروی تشویق و تقویت کار آن دسته از افرادی است که تمایل به یادگیری و دیدن دارند و به بهبود شرایط متعهد هستند.
اینطور که مشخص است خواندن و نوشتن بیش از هر زمان دیگری ساختار این تمرین هستند. دو مهارتی که به احتمال زیاد نتایج بسیاری تولید خواهند کرد.
یک نویسنده تاثیرگذار میتواند ببیند ایدههای خود را که در میان صدها نفر یا میلیونها نفر یکشبه پخش میشود. نویسندگی هنوز ابزار پایهای است که برای تدوین و اشتراکگذاری ایدهها از آن استفاده میکنیم. و این ابزار ما را مجبور به سازماندهی افکارمان میکند.
اما تا ندیدهایم نمیتوانیم آن را به زبان بیاوریم. چیزی که نیازمند تعهد به خواندن و فهمیدن است و با جرات برای رویاپردازی و رهبری ترکیب شده است.
افراد دیگری را پیدا کنید، مشکل را شناسایی کنید و سپس به راهحلی برای آن فکر کنید.