در زمانهای به سر میبریم که دیگر کمبود اطلاعات معنایی ندارد.
چهل سال پیش مسافران نمیدانستند که کدام خط هواپیمایی، کِی و به کجا پرواز میکند. همچنین شرکت های هواپیمایی اطلاعاتی در مورد مسافرها نداشتند و نمیدانستند که آنها میخواهند به کجا سفر کنند. ولی امروزه اینطور نیست. پس برای آنها به صرفه است که ۱۰ درصد درآمدشان را به افرادی اختصاص دهند که هنوز از روش های قدیمی استفاده میکنند.
همینطور استودیو های فیلم سازی در گذشته بسیار با کمبود داده روبرو بودند. بازیگر ها خبر نداشتند که چه فیلم هایی قرار است ساخته شود و از طرفی دیگر سازندگان نمیداستند که چه بازیگرانی را باید انتخاب کنند.
اما امروزه IMDB و ابزارهای مانند آن، حجم عظیمی از اطلاعات را در اختیار استودیو ها قرار دادهاند. حالا آنها میدانند که در حال حاضر چه کسی مشغول به کار است، چه کسی سابقه خوبی ندارند و چه کسی برای پروژه آنها مناسب است.
همین اتفاق در حال رخ دادن برای بنگاه های خرید و فروش ماشین است. در واقع هر شغلی که در سابق از نبوده اطلاعات استفاده و در ازای آن مبلغی دریافت میکرد امروزه در خطر است. زمانی که مشتری شما بیشتر از شما اطلاعات دارد، کار سختی است که بخواهید همانند قدیم از کمبود اطلاعات کسب درآمد کنید.
در عوض باید سعی کنید تا با استفاده از این فراوانی اطلاعات، ارزش های جدیدی را پایه گذاری کنید.