دو قرن پیش از این واژه (snobs)، برای کفاشان در انگلستان استفاده میکردند.
آنهایی که کار درست بودند همراه با حفظ کیفیت، اهمیت نیز قائل بودند. آنها تلاش میکردند تا کفشی درست کنند که نیازها را برآورده کرده و نتیجه مهارتشان را ببینند. اما بقیه فقط میخواستند هر چه زودتر و با کمترین تلاش کار را تمام کنند.
اما در یک حرکت بیرحمانه این واژه (snob)، از چنین افراد با مهارتی گرفته شده و دیگر برای توصیف کسانی به کار میرفت که به دیگران نگاه بالا به پایین داشتند؛ به ویژه آنهایی که منابع کمتری در اختیار داشتند. یک پینهدوزِ سخت کوش حقیر دیده میشد زیرا قاشق نقرهای نداشت. همچنین از این واژه برای توصیف کسانی استفاده میشد که برای ثروتمندان بیش از آنچه که لیاقتش را داشتند ارزش قائل بودند.
و سپس برای یک قرن این واژه از اقصاد فرهنگی فراتر رفته و برای توصیف اشخاصی استفاده میشد که حامی کمبود و وضع موجود بودند.
اما اغلب شرایط به قبل بر میگردد. بهترین توصیف برای این واژه (snob)، همان پینهدوز اصیل و مشتریان اوست. کسی که بتواند روشهای سنتی را حفظ و به دنبال مراقبت و کیفیت باشد. موضوعی که ارتباطی با موقعیت جغرافیایی افراد و جایی که از آن میآیند ندارد. پینهدوز بودن کافی نیست؛ بلکه باید آن کسی باشید که اهمیت میدهد.
تلاش و قضاوتِ مناسب، به سلیقه خوب و رهبری فرهنگی منجر میشود.
نباید از تلاش دست بکشیم.
لینک مرجع: https://seths.blog/2021/07/old-school-snobs/