صد سال پیش، برای برنده شدن جایزه نوبل، تنها به چند عدد مداد و یک دفترچه نیاز داشتید.
امروزه اما، میلیون‌ها دلار پول، امتیاز از طرف دیگران و سال‌ها تلاش نیاز است.
به این خاطر که، سرراست‌ترین مسائل، دیگر حل شده‌اند.
از جمله عوارض جانبی این تغییر غیرقابل اجتناب، می‌توان به دیوان‌سالاری و صنعتی شدن بخش‌های مختلفی از علم اشاره کرد. علم برای اغلب دانشمندانی که در سازمان‌های مختلف فعالیت می‌کنند، تنها حکم کار را دارد. جنبه‌ای خوب، چرا که به پیشرفت قدم به قدم و هماهنگ‌شده ختم می‌شود. اما همچنان یک مسئله است؛ به این خاطر که به درستی و صحت پاداش داده و ترس از اشتباه را ترویج می‌کند.
اما نوآوری در هنر، علم و کسب‌وکار، همه و همه با اشتیاق به اشتباه کردن شروع می‌شود. زیرا نوآوری نیازمند قدم‌های اشتباه است. این نه یک مشکل، بلکه قابلیت است.
سیستم‌های باز، شبکه‌های آزاد هماهنگ‌شده و لپ‌تاپ‌ها، در حال تغییر این رویه هستند. حال این امکان برای تیم‌های کوچک فراهم شده، تا تاثیر چشمگیری بر ساختارهای مستحکم قدرت بگذارند. در نتیجه انگیزه‌ها جابه‌جا می‌شوند. امروزه یک تیم کوچک، مزیت اندکی از تنها چرخ‌دنده‌ای کوچک بودن در یک سیستم بزرگ و همچنین مزیتی بزرگ از به چالش کشیدن باور عامه با بینشی نو نصیبش می‌شود.
لینک مرجع: https://seths.blog/2023/10/big-science/
