نوعی از هنر که برای اولین بار توسط فردی انجام شد و احتمالا شکست خورد. ولی نقطه شروع و ضروری بود.
و یا غذاهایی که روزانه مصرف میکنیم، پایه و اساس همه این غذاها بصورت آزمایش و خطا بوده است.
ارتباطات همان چیزی است که به ما انسان ها ارزش میدهد.
اما علم و مهندسی دیگر از مرزهای ابتدایی عبور کرده و چارچوب های خودشان را دارند؛ کارتان را نشان دهید، بخش ریاضیاتی را حل کرده و درنهایت اثبات کنید.
دانشمندانی مانند داروین، نیوتن و گالیله آغاز کننده بودند و با سعی و تلاش نتیجه فعالیت هایشان را از خود بهجا گذاشتند.
احساس و نقطه نظر دو عنصر بسیار مهم برای زندگی هستند. اما شما نمیتوانید درمورد استحکام یک پل احساسی عمل کنید؛ یا یک کامیون از روی پل رد میشود و یا نه.
از طرفی اینروزها شبهعلم هم بسیار فراگیر شده است. یک دستبند نقره نمیتواند شما را دربرابر ویروس ها محفوظ نگهدارد. حالا هرچقدر هم فروشنده به این موضوع باور داشته باشد.
حواسمان را جمع کنیم به چهچیزی گوش میدهیم، صرف اینکه یک نفر میکروفون دارد دلیل نمیشود ما با آن گوش دهیم. شبهعلمی وجود ندارد. یا علم است یا نیست.
در علم و مهندسی فعالیت کنید. ما بشدت به نوآوری و پیشروی در این زمینه ها نیازمندیم. خودتان را دست کم نگیرید. آماده باشید و صاحب نظر شوید.
پروفسور لیسا رندل میگوید: «بعضی اوقات ما تعریف اشتباهی از علم در ذهن داریم. حدس و گمان و احساس لحظهای، علم نیست. نظری که یک نفر بگوید درست است و دیگری بگوید غلط است را نمیتوان به عنوان نظر علمی قبول کرد. در امر مطالعه و تحقیق باید با حساسیت بیشتری عمل و راه حل های با پایه و اساس تری پیدا کنیم. از خودمان بپرسیم، چه چیزهایی را فراموش کردهایم. چرا تا الان به این موضوع پینبرده بودیم؟».
ما موجودات پیچیدهای هستیم. احساسمان، فرهنگمان و رفتارمان به راحتی قابل پیشبینی و تغییر نیست. به همین دلیل است که بازاریابی بسیار حیرت آور است. اما داستان علم فرق میکند. علم زیرشاخهای از رفتار انسانی است. علم برای کسانی است که خودشان را وقف آن کردهاند.
شبهعلم معمولا بینتیجه است. پس اشکالی ندارد آن را نادیده بگیریم.