برای بسیاری، کار دنبالهای است از ضرورتها. آماده کن و انجام بده. کار را انجام و به مدیر جواب بده.
از آنجایی که بسیاری از تعطیلات بر میگردند، در چند هفته آینده، ضرورتهای کمتری را نسبت به معمول شاهد خواهیم بود.
بهتر نیست از زمانی که در اختیار داریم در جهت جابهجایی از «بعدا انجامش میدهم» به «همین الان باید انجام بدهم» استفاده کنیم؟
سیستم را به گونهای ارتقا دهیم که پاسخگوی تلاشهایمان باشد.
زنجیره تأمین خود را اصلاح کنید. شیوه برقراری ارتباط خود را مورد بررسی قرار دهید. لیستی از اولویتها درست کنید. فعالیتهایی را که از پیشروی شما جلوگیری میکنند کنار بگذارید. از راههای به بنبست رسیده گذر کنید. کمی دشواری کارتان را بیشتر کنید. میان آنچه که واقعا مهم بوده و چیزی که احساس میکنید ضرورت دارد تفاوت قائل شوید.
هیچکدام از این موارد تا زمانیکه بهصورت موقت به آنها عمل کنید تاثیری نخواهند داشت. هدف، ساخت و اصلاح نهایی سیستمهاست. تعدادی پروژه نه برای خود بلکه برای تیمتان مشخص کنید و بقیه کار را به اعضا بسپارید. نحوه نگهداری اطلاعات خود را مجددا سازماندهی کنید و به آن پایبند بمانید. سیستمی برای یادگیری طراحی کرده و متعهد باشید.
در هر زمان که یک ضرورت حیاتی بهنظر برسد این اجازه را به ما میدهد تا وظایفی که داریم را کنار گذاشته و تا جایی که میتوانیم برای حل آن تلاش کنیم. چنین اجازهای دقیقا همان دلیل گرفتاری ماست.
چشمانداز جواب نمیدهد. اما تکرار چرا.
بسیاری از ما آنقدر درگیر ضرورتهای کوتاه مدت شدهایم که حتی تصور تغییر سیستمهای بلند مدت نیز برایمان دشوار است.
دوری کردن از میانبرهایی که شما را درگیر خود کرده، ممکن است موثرترین کاری باشد که تمام سال میتوانید انجام دهید.