یکی از دلایل عنوان نشده جدایی در اکثر فرهنگها، تغییر در انتظارات و اصولی است که هنگام مجاورت بسته اتخاذ میکنیم.
استقلال، پیشفرض محیطهای خلوت است. انتظار میرود با هر سرعتی که دوست دارید رانندگی کنید، هر کاری که دوست دارید با زمین خود انجام دهید و هر چیزی که دوست دارید را بر زبان بیاورید.
در یک شهر، مجاورت، ریسک تاثیرگذاری رفتار را بالا میبرد. وابستگی متقابل تبدیل به مزیت میشود. میتوانید نزدیک به ماشینها حرکت نکرده و صدای موسیقی را در آپارتمان خود کم کنید تا متوجه تاثیر آن بر همسایگان شوید.
هر دو نوعی آزادی است. آزادی برای انجام کاری که میخواهید و آزادی برای زندگی در فرهنگی متصل.
به هنگام وبگردی در اینترنت، با هر چیز تنها یک کلیک فاصله داشته و بهطور مکرر در مجاورت بسته افراد با سنین، پیشزمینه و اهداف مختلف قرار داریم.
و زمانی که جهان کوچک و پیچیده میشود، مجاورت بسته به اوج میرسد. خرید ده عدد بطری آب، حتی اگر تخفیف خورده باشد، برای همه هزینهبر خواهد بود. بطریهایی که پس از خالی شدن باید به جایی در این جهان کوچکتر از همیشه منتقل شوند.
کشاورز و گاوچران. استخراج و بازسازی.
مانند استعاره آموزش دادن فضانوردان کاربلدی که تا پیش از آن زندگی آرامی داشته اما به ناگهان باید به زندگی در محیط بسته عادت کنند.
لینک مرجع: https://seths.blog/2024/02/the-close-proximity-gap/