صنایع اغلب توسط سلسله مراتب ضمنی، علائم و نشانههای مسیر بهسمت موفقیت یکپارچگی خود را حفظ میکنند.
چنین موضوعی در قسمتهای پر زرق و برق کسبوکارهای مرتبط با کتاب سود محسوب نمیشود. ویراستارها اغلب نمیدانند کدام کتابها سود ده هستند. آنها بهدنبال تاثیرگذاری فرهنگی، کسب احترام ادبی، ایده اینکه کتابی «به خوبی منتشر» شده باشد و همچنین واحدی دشوار برای اندازهگیری بهنام «مهم بودن» هستند.
کیندل و دُم طولانی، بهواسطه شرکتکنندگانی که بهدنبال موضوعات دیگری هستند این فرایند را تغییر دادند.
از طرفی دیگر لیست فیلمهای سری «الف»، شامل محدوده کامل و سازمانیافتهای از موقعیت حول جوایز اسکار، کارگردانان مشهور و سلسله مراتبی هستند که برای بیشتر ما قابل دیدن نیست.
نتفلیکس و یوتیوب نیز با شرکتکنندگان تازه واردی که بهدنبال چرخههایی کوتاهتر و معیارهایی متفاوت هستند، فرایند سابق را تغییر دادند.
در سیلیکونولی که در واقع یکی از موتورهای زندگی ما در طی سی سال گذشته بوده، مهارت فنی و ظرافت محرکهای کلیدی بودهاند.
امروزه تمرکز رفته است به سمت سادگی، میم و واحد فرهنگی زودگذر در جستجوی اعداد بزرگ. علائم جدید درباره فراگیری فرهنگی، عرضه اولیه سهام (IPOs)، تلنگرهای فوری و برداشت دادهها است.
اپلیکیشنها بهجای نرمافزارها، رابطهای کاربری که نیازی به هیچ دستورالعملی نداشته و پاداش چندانی هم به تلاش زیاد و خروجی که توسط هر دو هدایت میشود نمیدهند. مثل یک تله، هدف افزایش فریبندگی و دشوار کردن مسیر فرار است.
سلسله مراتبِ موقعیت، تصمیمات را به مراتب بیشتر از آنچه که متوجه باشیم هدایت میکنند. ما اغلب دست به طراحی سیستمهایی میزنیم که بدون توجه به چرایی کار، فرهنگ ما را میسازند.