برخی طوری از «سرگرمی» یاد میکنند که انگار چیز بدی است. در رقابتی برای بیشتر، اینطور به نظر میرسد که انگار در حال انجام کاری بدون دستمزد هستید. کاری که به صبر و مهارت بسیاری نیاز دارد. خب طبیعی است که برخی متوجه این موضوع نشده و در عوض ترجیح دهند در شبکههای مجازی وقت گذرانده و یا به تماشای مجدد یک اجرا بنشینند.
یک یا دو نسل پیش، سرگرمیها مواردی بودند مانند نقاشی با عدد، شمعسازی و یا کار با چوب. این موضوع در حال تغییر است. نه تنها به این خاطر که رایانهها به ما اجازه میدهند به مراتب حرفهایتر باشیم، بلکه چون طبیعتِ نخستین خروجی متفاوت است.
این نسل ممکن است نسلی طلایی برای نوع تازهای از سرگرمی باشد؛ سرگرمی که در مورد جامعه، رهبری و تولید کالاهای عمومی است و نه خصوصیها.
از آنجایی که وصل شن به مراتب راحتتر است و ایدهها در حال تکثیر هستند، سرگرمیهای مولد فرصتی برای برقراری تعامل، حتی (بهویژه) زمانیکه در محل کار نیستیم در اختیار ما قرار میدهند. اشتراکگذاری ایدهها، راهنمایی، برقراری ارتباط...
ویکیپدیا نتیجه همکاری ۵۰۰۰ نفر برای تولید مرجعی است که توسط میلیاردها نفر مورد استفاده قرار میگیرد. کسانی که بیشترین تعامل را داشتهاند نه در ویکیپدیا، بلکه برای آن.
جف اتوود در حال زنده کردن کتابی موثر و تبدیل آن به ابزاری مدرن برای یک نسل نو است. گیتهاب یک ابزار حرفهای است اما همزمان تبدیل به مرکزی برای پروژهای شده که تنها بهمنظور بهبود شرایط وجود دارد.
جادویی است زمانیکه جواب میدهد. سه ماه گذشته را صرف کار روی یک پروژه گروهی کردم و تا به حال یکی از نقاط درخشان حرفه من بوده است.
شاید «تعامل مولد» نام بهتری باشد. اما من با تمام وجود موافق بازپسگیری «سرگرمی» هستم. زیرا چگونه وقت گذراندن ما نشاندهنده چگونه زندگی کردن ماست.