چند روز پیش، خودرویی با سرعت نزدیک به ۱۰۰ مایل بر ساعت، در بزرگراه از من سبقت گرفت.
مدل آن خودرو چه بود؟ یک پورشه ۹۱۱ جیتی۳ جدید، یا یک تویوتا کمری کارکرده؟
مسئله اینجاست؛ تعداد تویوتا کمریهای موجود در جاده، بیش از ۱۰۰۰ برابر نوع دیگر است. اما مبنا غریزه ما، بر انتخاب پاسخ واضح و متمایز است.
نرخ سرانه جرم در مناطق برونشهری، اغلب بهطور چشمگیری (گاهی اوقات پنج یا ده برابر) بیشتر است از مناطق شهری.
از طرفی دیگر، تعداد میلیونرهای ایالت آلاسکا، بسیار بیشتر از چیزی است که عموم مردم حدس میزنند. چرا که ما، در تخمین جمعیت ضعیف عمل میکنیم؛ نه به این خاطر که جمعیت بزرگِ ویژهای از میلیونرها وجود دارد.
همیشه احتمال رویارویی افراد بیشتری با نمونههای بیشتری نیز وجود دارد؛ اما نه عدد و رقم مطلق، بلکه درصد است که حائز اهمیت است. نیویورک مکان بسیار امنی برای زندگی است.
ما بهطور طبیعی، قادر به تشخیص یک رخداد، بر اساس احتمال رویارویی مجدد با آن نیستیم. داستانها، صرفنظر از ویژگیهای مشترکشان، به دل مینشینند.
پرواز بر فراز کشور، به مراتب ایمنتر است از رانندگی در جادههای آن. اما ناخودآگاه، برعکس آن است که امن بهنظر میرسد. احتمال موفقیت داروهای کارشناسی شده در درمان یک بیماری، به مراتب بیشتر است از یک تجربه زیستی.
میانگین یک پست در شبکه اجتماعی تیکتاک یا فیسبوک، بازدید اندکی دارد؛ حتی اگر اینطور بهنظر برسد که، آن پستهای دیده شده توسط ما، بازدید بسیاری داشته است.
حقیقت یکپارچه نیست. صرف زمان برای اندیشیدن در مورد مرجع داستان و روایت خود، موجب شفاف شدن واقیعت رویدادهای فعلی میشود.
لینک مرجع: https://seths.blog/2023/08/the-unsurprising-confusion-about-per-capita/