نیمه اولِ خودزندگینامه بروس اسپرینگستین به شفاف سازی بعضی موارد میپردازد.
او هیچ استعداد طبیعی در نواختن گیتار نداشته؛ در واقع بعد از اولین کلاس، انصراف داده و حتی نمیتوانسته یک نت را بنوازد.
هیچگونه استعداد خوانندگی نداشته؛ عضو هر گروهی هم که بوده و نیاز به خواننده داشتهاند آن خواننده او نبوده.
همه او را نادیده میگرفتند. حضار سالن را ترک کرده، اولین وکیلش دیگر جواب تلفنهایش را نداده و همگروهیهایش نیز از اون ناامید شده و او را رها کردند.
او حتی رانندگی هم بلد نبوده. نه قرار و رابطهای و نه حتی شبگردی که شایسته یک راک استار باشد.
بیش از حد به استعداد بها دادهاند. این مهارت است که قابل دستیابی است.
قدم گذاشتن در مسیر، خصلت مشترک رهبران خلاق است. چه در کسب و کار چه هنر و چه در جامعه. صرف نظر از تمام شک و تردیدها، میزان مهارت و توجه به واکنش دیگران، کار خود را انجام میدهند.
جامعه اهمیت دارد. افرادی که خود را به محاصر آنها در آورده و اطراف شما را فرا گرفتهاند، میتوانند پشتیبان داستان شما بوده و به شما انگیزه دهند.
در نهایت جامعه بخشی حیاتی و مهم از داستان موفقیت شماست. اما ابتدا باید به مسیر متعهد شوید.
برای آشنایی با تعهدات خلاقانه بیشتر، به گفتوگو بینظیر بین بری کاپپلمن و کارگردان ران هاوارد گوش فرا دهید.