بازاریابها علاقهای خاص به صحبت کردن در مورد داستان ما دارند.
و دیگران تصور میکنند در حال تعریف نوعی داستان هستیم.
از آنجایی که داستانها مبنای فرهنگ هستند، درک زیبایی و ظرافت آن در تنها یک واژه دشوار است. اما با یک یا دو مثال شفافتر میشود.
شاید یک اره جدید داستانی داشته باشد. یک نجار خانگی تنها برای سرگرمی نجاری میکند. هنگامی که شرکتی مانند Festool بخواهد اره جدیدی به بازار عرضه کند، باید به کسانی که برای سرگرمی نجاری میکنند نیز توجه داشته باشد. آن زمان است که پس از عرضه محصول، مشتری چشم از آن برنمیدارد. همچنین ممکن است میز مخصوص نجاری نیز داستانی داشته باشد. هر زمان که نجار خانگی در حال کار کردن است، تصور میکند زندگی بدون یک یا دو انگشت چه احساسی دارد... روایت به مراتب مهمتر از مشخصات دستگاه است.
بطری آب نیز یک روایت است. در کشورهایی که آب آشامیدنی تمیز وجود ندارد، راوی داستانی ساده و عملی از مریض نشدن است.
اما در کشورهای ثروتمند، بطری آب یک نماد است. نمادی از جایگاه و نوع خاصی از سلامتی یا مراقب از خود. همه این موارد در داستانی جمع میشوند که نمیتوان با واژگان به نمایش گذاشت. وقتی در رستورانی آب میخرید، در حقیقت چه چیزی خریداری کردهاید؟
وقتی سازمانهای زیست محیطی شروع میکنند به تعریف کردن داستان میلیونها بطری شناور در اقیانوس، خریداران اهمیتی نمیدهند. نگاه خریدار این است که آن بطریها از من دور بوده و به من ارتباطی ندارند. و البته که من را سرزنجش نکنید. من بطریهایم را در سطل زباله آبی قرار میدهم.
یک روایت موثرتر به تازگی در مجلهای علمی منتشر شده است که نشان میدهد تعداد ذرات ریز موجود در بطری آب ۱۰۰ برابر بیشتر از چیزی است که در سابق تخمین زده شده است. یعنی ۱۰۰ برابر ذرات بیشتری وارد جریان خون ما میشود. میلیاردها خطر کوچک.
داستانی که احتمالا برای بسیاری که علاقهای به شنیدن سایر روایتها ندارند جذاب باشد. اما حالا دیگر آن بطری شفاف، چندان سالم بهنظر نمیرسد.
داستانهایی که با آنها ارتباط برقرار میکنیم، در واقع همانهایی هستند که مطابق با باورهای ما هستند.
لینک مرجع: https://seths.blog/2024/01/decoding-story/