ویرگول
ورودثبت نام
Godin Farsi
Godin Farsiروزنوشته‌های ست گادین به فارسی
Godin Farsi
Godin Farsi
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

رمزهای غیرقابل معاوضه (NFTs)؛ تله‌ای خطرناک

مانند همه تله‌ها، مرموز،‌ فریبنده و موجب پشیمانی.

یک رمز غیر قابل معاوضه (NFT)، صندوق طلا، یک نشان و قطعه‌ای ارزشمند است.

مثل یک کارت پوکمون یا یک اثر اصل از پیکاسو یا فریمی واقعی از فیلم متحرک شده دیزنی در سال ۱۹۵۵، NFTها نیز به گونه‌ای طراحی شده‌اند که یکتا باشند. بخشی از حقیقت منحصر به فرد در جهان دیجیتال.

یا NFT دارید یا ندارید.

برای آن‌که کمی قضیه شفاف‌تر شود بیایید هانس واگنر را در نظر بگیریم. یک کارت بیسبال هانس واگنر دارایی کمیابی است (هانس واگنر اجازه نمی‌داد کارت‌ها ساخته شوند زیرا از سیگار متنفر بود)، و کم‌تر از ۲۰۰ عدد از آن‌ها قبل از تعطیل شدن تولید موجود بود. یکی از این کارت‌های به جا مانده به قیمت ۳۰۰۰۰۰۰ دلار به فروش رسید.

صاحب یک کارت هانس واگنر بودن به معنای صاحب خوده شخص هانس واگنر بودن نیست. یا هر چیز دیگر به جز همان کارت.

برای سال‌ها، این بخشی از مدل کسب و کار صنعت جمع آوری کارت بود. میلیاردها کارت تولید کن، بیش‌ترشان دور ریخته شده، بعضی معروف و به ارزش‌شان افزوده می‌شود.

حالا یک نقاشی رنگ روغن را در نظر بگیرید. احتمالا مدت‌ها پیش دزدیده شده یا به هر دلیل دیگری معروف شده است. یکتا و منحصر به فرد. اگر به هر گونه‌ای صاحب نقاشی مونا لیزا شوید به این معنی نیست که صاحب آن زنی هستید که نقاشی او کشیده شده است؛ یا هر چیزی از داوینچی. شما فقط و فقط صاحب تابلویی هستید که از اتفاق خواهان زیادی نیز دارد.

مردم می‌توانند تمام روز بدون توجه به شما به تابلو مونا لیزا نگاه کنند زیرا شما صاحب اثر هستید و نه ایده.

اما نصب کردن آن به دیوار خانه‌تان یک حس به شما می‌دهد و این‌که به بقیه بگویید مالک آن هستید یک حس کمی متفاوت‌تر.

دو نکته در مورد آثار هنری قابل ذکر است:

  1. در خرید آثار هنری ارزشمند تاریخچه‌ای سه هزار ساله وجود دارد. اغلب مردم می‌دانند که یک اثر اصل از روتکو یک کالای لوکس به حساب می‌آید.
  2. تقریبا تمام نقاشی‌ها بی‌ارزشند (از نظر مالی). آن‌ها در حراج‌های گاراژی برای چند دلار و نه میلیون به فروش می‌روند. و بسیاری از کارهای اصیل و زیبا هر روزه بدون خریدار باقی می‌مانند.

پس یک NFT چیست؟ یک توکن دیجیتال است (مانند بیت‌کوین)، به استثنای این‌که تنها یکی از آن وجود دارد. مثل هانس واگنر. هر یک از این توکن‌ها می‌تواند به چیزی اشاره داشته باشد (یک ویدیو از یک ضربه بیسبال، یک نقاشی رنگ روغن، حتی این مطلب) اما با خوده آن چیز متفاوت است. به صورت ساده یک توکن اختصاصی برای فردی که آن را ساخته است. (NBA در حال حاضر بیش‌تر از ۲۰۰ میلیون دلار از ویدیو کلیپ‌های NFT را به فروش رسانده است).

و اما تله:

سازندگان ممکن است به عنوان راهی برای درآمدزایی دست به استخراج NFTها بزنند. بر خلاف سایر ارزهای دیجیتال که به نسبت به دست آوردن و فروختن‌شان پیچیده است، اخیرا «mint» کردن یک NFT بسیار آسان شده. به عنوان مثال من می‌توانم تمامی ۸۵۰۰ پست این وبلاگ را به یک توکن تبدیل کرده و در بازار آزاد بفروشم.

هر چه خالقان و سازندگان زمان و انرژی بیش‌تری صرف دنبال کردن NFT کنند زمان بیش‌تری را نیز به ظاهرسازی کمبود و فریب دادن مردم به این باور که توکن‌ها یک روزی ارزشمند می‌شوند، اختصاص می‌دهند. آن‌ها دیگر بیش‌تر از آن‌که خالق باشند، به مبلغین توکن‌های دیجیتال تبدیل خواهند شد. زیرا تنها دلیلی که امکان دارد فردی چنین توکنی را مانند یک سهم بخرد، امیدِ به ارزشمند شدن آن در آینده است. اما بر خلاف برخی سهام‌ها،‌ قرار نیست سود آور و یا ارزش دیگری به همراه داشته باشند. و بر خلاف آثار هنری، NFTها به خودی خود معمولا زیبا نبوده و فقط نشان‌دهنده چیزی هستند که وجود دارد.

خریداران NFTها ممکن است متوجه این حقیقت که محدودیتی در این زمینه وجود ندارد نباشند. در مورد کارت‌های بیسبال تنها تعدادی کارت ویژه در سال موجود است. در مورد هنر نیز همین‌طور. نقاشی‌های مشهور انگشت شمار هستند و جایگاه‌های ساتبیز نیز محدود. آینده NFTها بیش‌تر شبیه کتاب‌های الکترونیکی و ویدیوهای یوتیوب است. اکثرا توسط ده و نه میلیاردها نفر دیده شده‌اند. فضایی حباب مانند و بی‌قانون.

و ما قرار است مدت‌ها برای NFTها هزینه پرداخت کنیم. زیرا برای ساختن و تبادل‌شان، برق بسیار زیادی نیاز است. پر مصرف‌تر از برخی ایالت‌های آمریکا. تصور کنید نیروگاه‌هایی عظیم برای برپایی نمایشگاه‌های هنری بنا شود. و میزان نیروی هدر رفته نیز متناسب با محبوبیت و ارزش آن‌ها افزایش پیدا می‌کند. جزییات بیش‌تر در اینجا آمده است. به طور خلاصه، برای آینده‌ای قابل پیش بینی، روش‌هایی که برای ارزش‌یابی بلاکچین و ساخت ارزهای دیجیتال جدید استفاده شده، به شکل عامدانه‌ای ناکارآمد و هزینه‌بر هستند. و هر چه ارزشمندتر می‌شوند انرژی مصرفی نیز افزایش پیدا می‌کند.

اتلافی ادامه‌دار همراه با ارزش آفرینی کم‌تر با گذشت زمان، ناکارآمدتر و گران‌تر. برای بیش‌تر نوآوری‌های حوزه فناوری این داستان برعکس است.

و اما تله این‌جاست که سازندگان ممکن است در دام ساختن این توکن‌ها گرفتار شوند. خریدارن با هزینه‌ای غرق شده گرفتار بالا نگه داشتن ارزش توکن‌ها می‌شوند. و در نهایت سازندگان، خریداران و همه ما به دلیل مشارکت در سیستمی بی‌قانون با مصرف انرژی عظیم که به هیچ درد دیگری به جز تولید توکن‌های دیجیتالِ کم‌یاب نمی‌خورد، گرفتار پرداخت هزینه‌ای همیشگی می‌شویم.

بیست سال پیش کتابی در مورد ارز دیجیتال نوشتم. پروژه جالب و کنجکاوی اقتصادی که در موردش هیجان زده هستم. اما افسوس که می‌توانم تله را ببینم و می‌خواهم شفاف‌سازی کنم. معمولا چنین مباحثی را در یک قسمت از پادکست خودم قرار می‌دهم، اما مقاله Everest ارزش اشتراک‌گذاری و توجه بیش‌تری دارد.

این نیز بگذرد.


لینک مرجع: https://seths.blog/2021/03/nfts-are-a-dangerous-trap/


روزنوشتهست گادینبلاک‌چینهنرکتاب
۴
۰
Godin Farsi
Godin Farsi
روزنوشته‌های ست گادین به فارسی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید