جادهای کنار خانه من است که اوایل عصر اتومبیلها ساخته شده است. به این جهت ساخته شده بود تا کسانی که جزو اولین صاحبان اتومبیل بودند بتوانند کاری با خوردوهای خود انجام دهند. باغراهی که مشخصا راه به جایی نداشته و مناسب رانندگی در یکشنبهها است.
در همین حین عبارت «راننده یکشنبهای» به یک انتقاد تبدیل شد. به معنی رانندهای بیهدف و سردرگم. رانندهای که ممکن است بهجای توجه به جاده حواسش به منظره باشد. کسی که به ندرت حق تقدم را رعایت کرده و احتمالا در زمان محاصره توسط سایر رانندگانی که عجله دارند، موجب افزایش حوادث شود.
تا جایی پیش رفتیم که رانندگی در یکشنبهها نه تنها دیگر هدف نیست بلکه به یک مانع نیز تبدیل شده است؛ زیرا اشتراکگذاری جاده کار دشواری است.
جهان دیجیتالی که در آن زندگی میکنیم ابتدا برای رانندگان یکشنبهای ساخته و پرجمعیت شده بود. تنها در دو دهه اخیر است که مانند بزرگراهها به مبدا صنعت و تجارت تبدیل شده است.
اما برخلاف جادهها، جهان دیجیتال فضای زیادی دارد.
اینترنتهای بسیار. یکی پر شده از سرگرمی، ارتباطات و فرصتها. گاهی اوقات یکی را با دیگری اشتباه میگیریم. همان که در مرکز زندگی تجاری ما قرار دارد.
اغلب اوقات رانندگان یکشنبهای اینترنتی، کسی را مورد آزار قرار نمیدهند؛ و حتی شاید بتوانیم از میل و تواناییشان برای ارزشمند ساختن مسیر درس بگیریم.
لینک مرجع: https://seths.blog/2021/10/sunday-driver/