ناخوشی ناشی از بلاتکلیفی، زمانی رخ میدهد که در جستجوی ثبات بوده و در نهایت به نتیجهای هم نرسیم. چنین اندوهی از ندانستن و میل بیانتها برای گذشتن نشأت میگیرد.
و خوشنودی حاصل از بلاتکلیفی، تنها فرصتی است برای پنهان شدن. خود را آرام میکنیم چرا که این بلاتکلیفی، مسئولیتی در پی نداشته و احساس امنیت میدهد.
به طور شگفت انگیزی، ممکن است دو فرد متفاوت از طریق شیوههای مختلف، بلاتکلیفی یکسانی را تجربه کنند. این ماییم که متفاوتیم؛ نه بلاتکلیفی.