آیا متن از پیش تعریف شدهای در دسترس دارید؟ اکثرا داریم.
این یک نرم افزار جدید است. آیا اولین کاری که میکنید خواندن راهنمای آن از بالا به پایین است؟ یا بدون راهنما شروع به کار میکنید و اینگونه نحوه کارش را یاد میگیرید؟ با استرس و نگرانی؟
او قرار است بازخوردهایی به شما بدهد. آیا اولین واکنش شما واکنشی دفاعی است یا بیشتر متمایل به پذیرش آن نیت خوبیست که به شما ارائه شده؟
برای جلسهای قرار است به مقصدی پرواز داشته باشیم. آیا نسبت به تمامی آماده سازیهایی که قبل از ورود به فرودگاه نیاز است استرس میگیرید؟ آیا حس کنجکاوی زیادی نسبت به چگونه گذراندن بعد از ظهر آخر در شهر جدید دارید؟
این متون همه جا هستند. اگر آنهایی که در اختیار دارید جوابگو نیازهای شما هستند، یعنی راهی قابل اطمینان برای موفقیت و یافتن رضایت در فعالیت خود یافتهاید.
اما اگر اینطور نیست، شاید «انگار که» بهتر است انرژی خود را صرف چرخه بعدی کنید.
شاید آن متن اشتباه شما نباشد. شاید مدت زمان بسیاری طول کشیده تا ماندگار شود. و شاید دست و پا گیر باشد.
چه میشود اگر بتوانید تنها برای یکبار هم که شده متن از پیش تعریف شده را کنار بگذارید؟ شاید نیاز به تمرکز و تلاش بسیاری داشته باشد. شاید بسیار دشوار باشد. اما شاید یک مرتبه قابل انجام باشد.
چیزی که باعث گرفتار شدن ما میشود، خود اصلی ما نیست. بلکه متنی است که تصمیم گرفتهایم تنها گزینه ما باشد.
تمامش کنید. متوجه شوید که این تنها گزینه نیست. اینطور نیست که یک متن همیشه حسی شبیه به انتخاب داشته باشد؛ اما تا زمانیکه متوجه نشویم در حال اجرای یکی از آنها هستیم، بعید است بتوانیم کار سخت را انجام داده و تغییرش دهیم.
متن را بازنویسی کنید.
نتیجه را بازنویسی کنید.