گاهی در مورد صنعت آموزش نوشتهام. اغلب بیرحمانه. بیشترِ مطالب مربوطه را در این متن پوشش دادهام.
خوانندگان این وبلاگ میدانند که هیچوقت معلمان سخت کوش را سرزنش نکردهام. چون مقصر سیستم بروکراسی صنعتی است، نه معلم.
امروز بیشتر از هر زمان دیگر معلمان مشغول دست و پنجه نرم کردن با آموزش از راه دور، سلامت شخصی و تغییر در فرهنگ هستند.
معلمان اهمیت دارند چون این شهامت را داشتهاند تا با رهبری، انرژی و اهمیت قائل شدن در مقابل این سیستم امتحان و اندازه گیری ایستادگی کنند.
با گذر زمان چه درصدی از تجربه مدارس صرف امتحان، آمادگی برای امتحان، آداب رفتار، تکلیف، حفظ کردن مطالب، سرفصلهای درسی و فشار اجتماعی برای همگام شدن با سایرین شده است؟
و چه درصدی صرف رویاپردازی، اختراع، خلق چیزی از پایه، انجام دادن، بدون استفاده از راهنما و کشف راه حلهای تازه برای مشکلات دشوار شده است؟
فکر نمیکنم سرمایه گذاری بر روی تیم فوتبال دبیرستان به جای برگزاری کلاسهای خلاقیت در نوشتن، کاری تصادفی بوده باشد.
تغییر از والدین و معلمانی که دغدغه دارند شروع میشود. سیستم، سیستم را شکست میدهد و سیستم نیازمند پایداری و ثبات است.
این تغییر - از یادگیری معمولی به یادگیری از راه دور - فرصتهایی برای حل مسائل و برقراری ارتباط که در این روزها به آن نیاز داریم فراهم خواهد کرد. باید عجله کنیم؛ زیرا نظارت و آزمونهای بیشتر بهزودی از راه خواهند رسید.
لینک مرجع: https://seths.blog/2020/09/in-support-of-the-hard-working-teacher/