دو مورد وجود دارد:
۱. پیشبینی آینده بهکار همیشگی ما تبدیل شده
۲. در این مورد افتضاح عمل میکنیم
روزهای ما با پیشبینی اینکه هر عمل قرار است چه تاثیری بر آینده بگذارد میگذرد؛ اغلب هم اشتباه پیشبینی میکنیم.
بقیه روز را هم با امید و یا نگرانی در مورد درست بودن حدسمان میگذرانیم. درواقع درتلاشیم تا آینده را با اضطراب و قدرتهای فراطبیعی به کنترل خود درآوریم.
وقتی آینده همکاری نکرده و به بنبست میخوریم، آن زمان است که حتی وقت بیشتری صرف تغییر آیندهای میکنیم که امیدوارم.
چطور میشود اگر به جای این همه سعی و تلاش برای پیشبینی آینده، تنها برای اندک زمانی، بهترین خودمان را به نمایش بگذاریم؟
و آینده را بهحال خودش رها کنیم.
زیرا احساس ما هیچگونه اهمیت و تاثیری در آینده ندارد.
تنها وظیفه ما توجه و خدمت به جامعه و بهثمر رساندن کار خودمان به نحو احسن است.
لینک مرجع: https://seths.blog/2020/04/on-predicting-the-future/