اینترنت به وضوح مشکل اعتماد دارد. مانند بیشتر چیزها این موضوع در ابتدا به گروه Grateful Dead کمک کرد.
بعد از تغییر شکل و ظهور مجددشان به عنوان گروه the Warlocks، به چیزی بیش از یک گروه تبدیل شدند. یک خانواده. کسانی بودند که از کار و زندگی خود میزدند تا آنها را دنبال کنند؛ حتی در اتوبوس زندگی میکردند. سی یا چهل اجرای زنده در سال. با تبادل بلیت دوستیها بود که شکل میگرفت. اعضا خانواده میدانستند که بزودی دوباره باهم دیدار خواهند کرد.
گذشت تا سال ۱۹۸۷ که آهنگ Touch of Grey، به جایگاه اول آهنگهای پرطرفدار رسید (تنها آهنگشان که در لیست ۴۰ آهنگ پرطرفدار قرار گرفت). همین باعث شد تا جمعیت زیاد (و متفاوتی) از هواداران به اجرایهای زنده اضافه شوند. گزارشها بیانگر از بین رفتن اعتماد و صمیمیت بود.
به گفته Glen Weyl اینترنت توسط سه جامعه متفاوت از یکدیگر شروع شد. اولین نسخه بهنام ARPA (و سپس DARPA) که توسط نیروی نظامی ساخته و تاسیس شد. اساتید دانشگاهها جزو اولین کاربران آن و همچنین در سان فرانسیسکو گروهی از «هیپی»ها اولین خالقین یکی از اولین فرهنگهای آنلاین بودند.
از آنجایی که هر یک از گروهها جوامع معمتدی بودند، میشد به این نتیجه رسید که قرار است تعاملات آنلاین زیادی داشته باشند. اما فراموش کردند از اعتماد که ابزاری برای اینترنت و سپس وب بود استفاده کنند. راههای بسیاری برای اشتراکگذاری فایلها، جستجو، وبگردی، چت و صحبت کردن وجود داشت اما قافل از وجود یک راه حل برای مسائل پیچیدهتر، از جمله فعالیتهای هویتی و مرتبط با اعتماد.
انسانها از قبل از ثبت تاریخ در روابط قبیلهای بودهاند. کلمه «قبیله» بیش از ۳۰۰ مرتبه در کتاب مقدس تکرار شده است. اما اینترنت یک جامعه و یا یک قبیله نیست. بلکه تنها، تکنولوژی است که برخی صداها و ایدهها را بیشتر به گوش بقیه میرساند. وقتی حتی نمیدانیم این افراد چه کسانی هستند یا حتی انسان واقعی هستند یا نه، اعتماد نابود میشود.
زمانیکه وب سایتی تصمیم بگیرد خیلی سریع رشد کند، معمولا راهی آسان برای عضویت یافته و موانع موجود بر سر راه تجربه کاربری را حذف میکند. و وقتی از این راه به سوددهی برسند این الگو را مجددا تکرار میکنند.
راهکاری نتیجهبخش در کوتاه مدت اما نوعی سیاستگذاری عمومی نامناسب.
بیست سال پیش نوشتم اگر کسی با ماسک وارد بانک شود (جدا از شرایط پاندمیک حال حاضر)، میتوان فرض را بر این گذاشت که قرار نیست پولی در حساب بگذارد.
و امروز زجر میکشیم از آزادی بیش از حد و برقراری ارتباط راحتی که اینترنت بر پایه آن بنا شده. چرا که پراکندهگوییِ عدهای خشمگین به معنی جامعه نیست. بدون حضورِ پیوسته، گونهای از هویت و یک مجموعه مشترک از ایدهها، اهداف و عواقب، انسانها بهرین خودشان را نشان نمیدهند.
سیستم بر خلاف غریزه و نیازهای ما طراحی شده است. انسانها میفهمند این رهبری محلی، فداکاری و بخشندگی است که یک جامعه را میسازد؛ و جنگ و حاشیه تنها موجب شلوغی بی مورد است. افراد بیشماری حضور پیدا میکنند، رهبری و مقاومت میکنند اما الگوریتمها به قدری نیرومند و پایدار هستند که نیاز است بعضی از آنها را از نو بسازیم.
تا زمانیکه رابطهای میان آنچه که محبوب یا سودده است با آنچه که مفید است شکل بگیرد، همگی هزینه آن را پرداخت میکنیم.
لینک مرجع: https://seths.blog/2021/02/tribes-and-the-trust-layer/