چیزی که کمتر در مورد آن صحبت شده. قلب بازاریابی و بیشتر از آن فرهنگ.
ممکن نیست بتوانیم از محتوای کتاب، جعبه یا بطری قبل از خریدن آن آگاه شویم. ما به امید یک نتیجه دارو مصرف میکنیم یا به سینما میرویم. به سازنده فیلم اعتماد کرده و نسبت به او و کارش خوشبین هستیم (یا برعکس، اگر به تماشای آن فیلم نرویم).
و همین کار را با مردم میکنیم. چه کسی را استخدام میکنیم، از چه کسی میترسیم و با چه کسی ازدواج میکنیم. نمیتوانیم بهطور قطعی متوجه شویم؛ نه تا زمانیکه کاملا تجربه کنیم.
همه این تصمیمها را بدون فکر قبلی میگیریم.
وقتی بهطور مداوم کاری را اشتباه انجام دهیم زجر میکشیم. باعث ایجاد نابرابری شده، فرصتها را از دست داده و گرفتار کلاهبرداریهای متعددی میشویم. هر چه بیشتر خوشبینی (و یا بدتر، بدبینی) را تعمیم دهیم، بیشتر آسیب میزنیم.
اینترنت ما را غرق اطلاعات کرده و برخی از این اطلاعات (نه خیلی)، مفید به نظر میرسند. یکی از مزیتهای این نوع از اطلاعات این بوده که به ما نشان داده است چه مدت به اشتباه، در بعضی از جهتگیریها خوشبینانه یا قدم برداشته یا نداشتهایم.
پیبردن به اینکه چگونه بهطور غریزی چنین انتخابهایی میکنیم قدمی استوار در مسیر انتخابهای بهتر است.
لینک مرجع: https://seths.blog/2021/05/the-benefit-of-the-doubt-5/