این صفحه از قصد خالی رها شده تاریخچه طولانی دارد.
ابتدا فکر می‌کردم موضوعی است که اولین‌بار به شرکت IBM از دهه ۶۰ میلادی برمی‌گردد اما، با اختلاف بیش از هزار سال اشتباه می‌کردم.
دلایل مناسبی برای خالی بودن یک صفحه وجود دارد. صفحه امضاها، فرایند چاپ، شروع سرفصل‌ها از راست یا چپ...
اما حتی دلایل بهتری وجود دارد که به اطلاع مخاطب برسانید این کاریست از قصد انجام شده. به‌ویژه در کتابی رایگان یا راهنما فنی. دانستن این موضوع که قرار نبوده متنی در صفحه‌ای باشد، موجب برطرف شدن نگرانی و انتقال اعتماد به نفس به خواننده می‌شود تا مطمئن باشد چیزی از متن کم نشده است.
البته که در زمانه‌ای که بر سر کلیک و از این صفحه به آن صفحه رفتن رقابت است، فراموشی این نکته که می‌توان برخی جاها را خالی گذاشت کار راحتی است. در حقیقت نه تنها می‌توان، بلکه برای داشتن یک زندگی خوب لازم است.
همچنین حتی راحت‌تر می‌شود اگر اعلام کنیم (به خودمان و احتمالا دیگران) که کاری از قصد بوده است.
[تشکر از Andy برای یادآوری].
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
[نامرتبط: مقاله‌ای شگفت‌انگیز از یک عضو داخلی گوگل درباره تغییر در جهان هوش مصنوعی. جهشی بسیار سریع. آشفتگی سازمانی بسیاری وجود دارد و شاید این همان لحظه‌ای باشد که جامعه متن باز منتظرش بوده است].
لینک مرجع: https://seths.blog/2023/05/nihil-hic-deest/
