جمجمهشناسی مدتها پیش اعتبار خود را از دست داد. افرادی تصور میکردند و باور داشتند که با مطالعه برآمدگیهای سر، یک فرد خبره میتواند شخصیت دیگری را درک کند. در نهایت نیز مورد استفاده طبقهبندیهای نژادی قرار گرفته و بهطور کلی رد شد. برای دههها خبری از آن نبود اما دوباره برگشته.
تکنولوژی جدید سازنده ظاهرِ (و بعضی وقتها حقیقته) بینش، چشمانداز و یک حس یقین جدید است. ما شاید ندانیم یک oscillation overthruster چیست یا چرا تصویربرداری تکفوتونه بهتر است اما بهنظر به خوبی مطالعه شده و دقیق هستند. یک نمودار در نرم افزار اکسل به مراتب بیشتر از آنکه با دست کشیده شده باشد جدی بهنظر میرسد.
در جستجوی ما برای حکایتها، به ویژه در مورد سلامت، رفتار یا اقتصاد، این رشد چشمگیر در دقت امیدبخش است؛ حتی اگر بر اساس نتایج گستردهای نباشد.
نمودارها در گذشته رفتار سهام و توکنهایی که روز به روز پیچیدهتر شده و توسعه مییافتند را توصیف میکردند. اما هنوز نمیتوانستند بهطور دقیق پیشبینی کنند هفته آینده چه اتفاقی میافتد.
بازخوانی مجلل زایچهها یا زیست آهنگ با ارقام ناچیز وسوسهبرانگیز هستند؛ اما هنوز هم چیزی بیش از کفبینی برای بازگویی آینده یک فرد در اختیار ندارند.
اما یک پرتو ایکس با اطمینان بالا میتواند به ما بگوید که آپاندیس متورم شده یا نه. اما یک برشنگاری بدون کمک یک مشاوره حضوری، در تشخیص شخصیت یک فرد یعنی تمام چیزی که نیاز داریم ناتوان است. در حقیقت، جمجمهشناسی در این حد دقیق کار میکند که: ابتدا با فردی ملاقات کرده و سپس با استفاده از نوشتههای مرموز برآمدگیهایش او را اعتبارسنجی کنید.
بررسیهای استاندارد این روشها آسان هستند: تنها از روی نمودار یا برآمدگیها یا تنها اسکن و بدون ملاقات بیمار به من بگو چه میبینی و در آینده قرار است چه اتفاقی رخ دهد.
مغز اینشتین را در شیشه نگهداشته اما چیزی از آن یاد نگرفتهاند.
دوستانی که دانه قهوه سبز خورده یا نقره کلوئید قورت میدهند حکایتهای فراوانی برای حمایت از پلاسیبوهای خود دارند. وقتی از اهرام به آهنربا جابهجا میشوند نیز همین حکایتها را به همراه خود دارند. اما حکایتها علم نیستند. مانند اتفاقات، آنها نیز محصول ذهن ماجراجوی ما و روابطی هستند که در جستجوی آرامش در یک دنیای گیجکننده برای خود میسازیم. بازاریابها نیز گاهی اوقات از حکایتها استفاده کرده و به مشتری آسیب میرسانند.
مشاورههای اندکی هستند که انسانها را شامل شده و ساده باشند. ما به چیزی فراتر از یک آزمایش کور نیاز داریم؛ زیرا انسانها اینگونه نیستند. ما میدانیم پیشنهاد چیست و داستانی که برای خود میگوییم چگونگی رفتار ما را تغییر میدهد.
علم اغلب جواب درستی برای همه پرسشها نبوده و تمامی نیازهایمان را پاسخگو نیست. اما فریبی که تظاهر کند علم است تقریبا همیشه ایده بدی است.
در حقیقت داستانها ارزش و اهمیتشان بیش از آن است که شبهعلم بخواهد چیزی به آنها اضافه کند.
پلاسیبوها قدرتمند بوده و اگر ارزان و بیخطر باشند من هم مخالفتی با آنها ندارم. روزهای من پر است از انواع پلاسیبوها؛ چرا که جواب میدهند. اما مشکلات زمانی رخ میدهند که از بیخطری در آمده و ما را از قدردانِ درمان بودن دور نگهداشته و بر ضد ما استفاده میشوند...
ما به گونهای خود را متقاعد میکنیم که، نیاز داریم وانمود کنیم حکایتهایمان دستاوردهای علمی واقعی هستند؛ بهجای اینکه بپذیریم همگی انسان بوده و داستانهایمان منحصر به خودمان است. فرصتطلبها با بر تن کردن لباس علم نه تنها هزینه بیشتری دریافت کرده بلکه ارزش بسیاری از روشهای خود را نیز پایین میآورند. وقتی میبینیم که علمِ تظاهر شده کار نمیکند، سعی میکنیم تصور کنیم همین موضوع در مورد مداخلاتی که مطالعه و آزمایش شدهاند نیز صادق است.
امروزه ما با هواپیماهایی پرواز نکرده یا از پلهایی عبور نمیکنیم که توسط طب سنتی یا پیشگویانِ دورو ساخته شده باشند. آنها نیز جایگاه خود را دارند. باعث میشوند همان فردی باشیم که امروز هستیم اما، حکایتها علم نیستند.
لینک مرجع: https://seths.blog/2021/06/anecdotes-are-not-science/