از مردم میشنوم که میگن، شکستن شیشه خودرو جدید تسلا (Cybertruck)، یا یک ناکامی خودخواسته بوده (کافیاست به حجم خبرهایی که از این اتفاق پخش شد توجه کنید) و یا یک موفقیت (تعداد بسیار زیادی، این کامیون را پیش خرید کردهاند).
چیزی که به نظر مهمه توجه بسیار زیادیِ که مردم به این رویداد نشان دادند؛ حالا چه این اتفاق (شکستن شیشه) رو یک شکست بدونیم چه موفقیت. تنها چیزی که اهمیت دارد تعداد کلیک است.
خیلیها بر این عقیدهاند که توجه زیاد نتیجه نوآوری است، ولی من با این حرف موافق نیستم.
یک دهه پیش نوآوری معنی دیگهای داشت. درآن زمان نوآوری به محصولی گفته میشد که مخاطب خاص خودش را داشت، در زمانه خودش عجیب به حساب میآمد و با سایر رقبا تفاوت داشت، به خریدارانش موضوعی برای بحث کردن میداد و خلاصه کلام اینکه شمارو خوشحال میکرد.
اما فروشنده ها به دنبال هدف بزرگتری بودند. درسته که یک محصول نوآورانه خیلی جذابه ولی آیا توجه عموم رو هم به خودش جلب میکنه؟
تحقیقات نشان داد که، عموم مردم تنها به دنبال محصولی نو و جدید نیستند، بلکه خواستار محصولی هستند که فقط کار کند، محصولی که بقیه هم استفاده میکنند و درنهایت محصولی که گرهای از مشکل آنها باز کنه.
اگر دقت کنید این دقیقا کاریاست که مدیرعامل شرکت اپل (Tim Cook) با زدن برچسب لوکس بر روی محصولات این شرکت انجام داد.
درسی که میشه از این موضوع گرفت سادهاست. اگه فقط به دنبال نوآوری هستید فقط طرفداران مخصوص به خود را پیدا میکنید، ولی اگر رضایت عموم مردم رو میخواین باید علاوه بر آن اعتماد آنها را هم جلب کنید.
شرکت تسلا، میلیاردها دلار خرج کرد تا در نهایت توانست با ساخت مدل ۳ (Model 3) مورد توجه عمومی قرار بگیره. تسلا این توانایی رو داشت که با تولید یک کامیون مطمئن با همان استاندارد های خودرو های قبلی به رقیبی جدی برای شرکت فورد تبدیل بشه.
اما ظاهراً آنها خودنمایی و مورد توجه قرارگرفتن به هر قیمت را به تولید محصولی منحصربهفرد و قابل اعتماد ترجیح دادهاند. محصولی که احتمالا در دراز مدت سود بسیاری عاید این شرکت میکرد.
در زمانهای که همه فروشنده و بازاریاب شده و تریبون در اختیار دارند، این فرصت خیلی خوبی برای ماست که یاد بگیریم چطور جلب اعتماد مردم را فاکتور اول قرار بدیم و نه جلب توجه.