استعارهای برای پارکومترها.
با گذشت سالها، پارکومترهای شهر به سیستمی پیچیده و دشوار تبدیل شدهاند. سکهها سنگین شده و باید آنها را در دست داشته باشید. پارکومترها باید در مقابل سرقت و شکستگی مقاوم شوند. کارمندان شهری باید سکهها را تخلیه کرده و سپس آنها را به بانک تحویل دهند. چنین سیستمی به کارمندان محلی امکان گرفتن فضاهایی را میدهد که ممکن است برای خریداران باشد... متوجه منظورم میشوید.
اما جایگزین کردن تمامی پارکومترها هزینهبر است و از آنجایی که سیستمی ذاتاً متمرکز است، لابیگریهای متعدد و همچنین گروهی از افراد که با تخصص محدود تصمیمگیری میکنند را شامل میشود. تصمیمی که تنها یکبار اتخاذ کرده و امکان درس گرفتن از اشتباهات خود را نیز ندارند...
وارد برنامه Parkmobile شوید؛ برنامهای که به همه، همه چیز را وعده میدهد. اما هزینه را ۱۰۰ درصد افزایش میدهد، به نوعی ناجور است، سیاست انتخاب رمزی دارد که استفاده از آن را دشوار میکند، ایمیلهای بسیاری برای کاربر ارسال میکند و در نهایت درآمد یا انعطافپذیری بیشتری نیز برای شهر ایجاد نمیکند. در واقع دو برابر هزینه دریافت کرده و خدمات کمتری ارائه میدهد.
اما میتوانید ببینید که چگونه برای کسب بودجه در جهت انجام کارهای دشوار و پرهزینه، از جمله لابیگری برای اضافه کردن یک شهر پس از دیگری و بهدست آوردن جایگاهی انحصاری فعالیت خود را پیش برده است.
اثر شبکهای ماندگار و غلبه بر آن دشوار است؛ همچنین همزمان که اینترنت اشیاء را از تلفن همراه خود به هر چه که قابل لمس است انتقال میدهیم، اندیشیدن درباره تابآوری، انعطافپذیری و علت نیاز در قدم اول ارزشمند است.
اغلب بر سر حداقلها به مصالحه رسیده، خروجیهای اشتباه را بیشینه کرده و در سیستم جدیدی که فراموش کرده هدف سیستم اصلی چه بوده گرفتار میشویم.
در زمینه مورد بحث فعلی، اولین اصل با این پرسش که اصلا هدف وجود پارکومتر چیست شروع میشود. به دلیل وجود دو هدف:
۱. جلوگیری از پارک کردن در مکانی مشابه در تمام روز
۲. اندکی درآمدزایی برای پرداخت هزینه اجرای طرح پارکینگ
در ابتدا اجبار برای قرار دادن یک سکه در پارکومتر منطقی بود.در نهایت اما میزان دردسر و هزینه با یکدیگر برابری میکرد.
به لطف شناسه سیاری که تلفنهای هوشمند ارائه میدهند، یک راهحل ساده، اسکن کردن کدی است که به افراد زمان مشخصی برای پارک رایگان در محلی را میدهد. ساخت پیشخوان چنین سیستمی راحت و در یک شهر معمولی کوچک اتلاف درآمد بسیار اندک است. تنها اندکی فروشنده بیشتر، ضرر ناشی از پارکومترها را جبران میکند.
اگر کسی مجدد بخواهد درآمد خود را افزایش دهد نیز مشکلی نیست؛ زیرا اتصال آن ابزارِ اسکن به هر تعداد سرویس آنلاین پرداخت (مانند Venmo یا Paypal) و حذف واسطه کار راحتی است.
وقتی خودرو، جایگاه پارک، راننده و تلفن همراه را باهم داشته باشیم میتوانیم بر اساس خواستههای خود تصمیمات تازهای را اتخاذ کرده و نه فقط داشتههای فعلی خود را بهبود بخشیم.
افراد میتوانند اجازه پارک خود را بهراحتی بفروشند، تخفیف بدهند یا حتی کدهایی که میتوانند برای کارمندان در جایگاههایی مشخص استفاده کنند را به فروش بگذارند. میتواند اینگونه باشد که ده دقیقه اول برای سفری کوتاه رایگان بوده یا بهگونهای باشد که کارمندان محلی برای رزرو طولانیمدت جایگاهها هزینه کمتری پرداخت کنند یا در صورت فروش محصولی، فروشندگان میتوانند هزینه پارک خود را کاهش دهند.
یا میتوانید حتی به این موضوع مجدد بیندیشید که چرا خودروها فضای بسیاری در روستاها و شهرهای ما اشغال میکنند و در نتیجه جریان کلی انسانیت و ترافیک را مجدد پیکربندی کنید.
اما به دلیل وجود حوزههای تحت نفوذ بسیار و خطرات لازم در ایجاد انتخابهای مرتبط با تجربه کاربری در فضای عمومی، اجرایی کردن تمامی موارد ذکر شده کار دشواری است.
توصیف تفکرِ طراح در دو پرسش کار راحتی است:
برای چه کسی است؟
هدفش چیست؟
در صورت جایگزینی یک سیستم با سیستمی پیشین، این پرسشها اغلب با مورد زیر جایگزین میشوند:
آسانترین راه برای بهبود موضوع مورد مصالحه قبلی چیست؟
بخشی از جادوی وردپرس و موفقیتش، محیط باز و تجربه کاربری غیرمتمرکزی است که ارائه میدهد؛ در نتیجه افراد و سازمانها در جهت پذیرش اهداف نخستین خود بهجای مهندسی معکوس از انحصار متمرکز و کیسهای پر پول از آن استفاده میکنند.
همچنین یک مزیت اصلی سیستمهای توزیعشده، قابلیت بهبود آنها با گذشت زمان است. وقتی متوجه موضوعی قابل بهبود میشوید یعنی باید دست به کار شوید.
وقتی سیستمی جدید توجه اندکی به خود جلب میکند، افراد بسیاری میتوانند به طراحی و بهینهسازی آن بپردازند. همزمان که بزرگتر شده و اثرگذاری آن نیز بیشتر میشود، نسبت به تغییر مقاوم میشود؛ آن هم در زمانیکه تکنولوژیهای جدید برای تدوین تصمیمات گرفته شده در زمانی که شرایط بسیار متفاوت بودند از راه میرسند.
دفعه بعدی که خواستید برای عکسی ژست بگیرید، یادتان باشد ما برای عکسها ژست میگیریم زیرا در گذشته مدت زمان نورگیری به قدری طولانی بود که اگر ژست نمیگرفتید عکس تار میشد. ما تکنولوژی را تغییر دادیم اما انتظارات فرهنگی را ثابت نگه داشیم.
گاهی باید نفس عمیقی کشیده و بهجای بیشتر، به سراغ بهتر برویم.
لینک مرجع: https://seths.blog/2023/04/replacing-bad-systems-with-bad-systems/