تلاش ناکافی موجب اتلاف کار می‌شود. اگر کار ساده‌ای انجام دهید، سقف چکه می‌کند، غذا قابل خوردن نیست و ماشین روشن نخواهد شد. تلاش ناکافی، میان‌بُری است که ارزشش را ندارد.
هدف سرمایه‌داری صنعتی تلاش کافی است. دست‌یابی به بیش‌ترین ارزش با کم‌ترین تلاش. ساخت خانه با مصالحی که تنها آن‌قدر دوام بیاورند که خانه خراب نشده و موجب شکایت نشود. در ادامه نیز با این بهانه که کمبود مصالح داشته‌اند کار خود را توجیه می‌کنند...
شاید گزینه سومی نیز باشد.
گسترش تلاش، بیش از آن‌چه که مردم گمان می‌کنند کافی است.
این توجه به جزییات است. توجه در طراحی. پیگیری مداوم خدمات مشتری. این در آغوش گرفتن شکوه، وابی-سابی و متضاد تنبلی است. چیزی که با خود اهمیت (که بسیار کم‌یاب و ارزشمند است) می‌آورد؛ حتی اگر اکثریت به‌دنبال میان‌بر باشند.
تلاش بیش‌تر، خالق چیزی زیبا، قابل توجه و جادویی است.
کمال‌گرایی یک امید واهی و بهانه‌ای برای پنهان شدن است.
تلاش از طرفی دیگر، بهترین فرصت ما برای انجام کاری حائز اهمیت است.
لینک مرجع: https://seths.blog/2021/10/effort-2/
