وقتی در مورد جواب درست مطمئن نیستیم، بهترین راه داشتن سبدی از ریسک‌هاست که با انعطاف‌پذیری و مزایای شگفت‌انگیز به ما پاداش می‌دهد.
به عنوان مثال می‌توان به محتوای یک بوفه اشاره کرد. اگر مطمئن نباشد که چه کسانی قرار است به جلسه بیایند، منطقی است اگر گزینه‌های متنوعی داشته باشید؛ چرا که شانس‌تان برای دریافت حس رضایت افزایش پیدا می‌کند.
یک مثال مهم‌تر تخصیص وظیفه است. اگر تنها با کسانی مصاحبه کنید که پیش‌زمینه یکسان و مهارت‌های مشابهی دارند، در واقع در حال حذف جمعیت زیادی از استعدادها هستید که بسیار جایگزین بهتری برای آن وظیفه یا موقعیت کاری هستند.
اشتباه ما اغلب در ایجاد یک مجموعه انتخاب (که به اشتباه به آن پورتفولیو می‌گوییم) از طریق تلاش مکرر برای رسیدن به یک انتخاب ایده آل است. این یک سبد نیست. به‌جای متمرکز کردن همه چیز در یک «مرکز» خیالی باید بر روی نوآوری‌ها تمرکز کنیم.
اما برگردیم به مثال بوفه. اگر یک بشقاب غذای تند، یک بشقاب غذای گیاهی، یک بشقاب بدون گشنیز و یک بشقابِ به نسبت نامتعارف داشته باشید، شانس‌تان برای دریافت عنوان «بهترین ناهار» به مراتب بیش‌تر از زمانی است که تنها یک نوع غذا با تغییراتی اندک داشته باشید.
زمانی‌که نمی‌توانیم از آینده مطمئن باشیم، سبدی که این موضوع را با نوآوری‌های گوناگون تایید کند به مراتب جلوتر است از این‌که وانمود کنیم جواب درست را می‌دانیم.
