سگ من هر روز حوالی ۳ بعد از ظهر چرت میزند.
او چندین گزینه در دسترس دارد. میتواند در حیاط خلوت گشت و گذار کند، دنبال یک سنجاب بگذارد یا هر چیزی دیگر. اما اینطور که معلوم است، انتخابی که هر روز بیشترین مزیت را برای او دارد چرت زدن است.
ما آنقدرها هم متفاوت نیستیم.
بهجز در زمان.
در هر لحظه میتوانید یک وبلاگ مانند این را بخوانید. یا ویدیویی تماشا کنید. یا ایمیلهای خود را چک کنید. یا ایمیلی بفرستید. یا...
ما انتخاب میکنیم.
انتخاب میکنیم ببینیم ولف بلیتزر در اخبار چه فکر میکند. انتخاب میکنیم یک مشاجره داشته باشیم یا درودی بفرستیم. این کاری است که به مراتب و خارج از محدوده عادتها انجام میدهیم؛ و عادتهای ما تحت تاثیر بیشمار انتخاب در بیشمار لحظه در گذشته است.
چیزی شبیه به بوفه، که پر کردن هر چه بیشتر بشقابتان تنها چون این امکان را دارید، قرار نیست شما رو خوشحالتر کند.
بهترین مسیر ما، معمولا با قبول این موضوع که انتخابی داریم شروع میشود.