وقتی تغییری فرا میرسد، بعضی آن را در آغوش میگیرند و از آنجایی که تازه است باید در مورد چرایی این کارِشان شفاف باشند. آنها میتوانند خیلی شفاف در مورد مزایایی که ارائه میدهند صحبت کرده و بگویند چرا جذب آن شدهاند.
اما بسیاری از مردم اینگونه نیستند و اغلب اعتراضشان واضح نیست. آنها داستان خود را در طول زمان تغییر میدهند؛ گاهی اوقات در یک مکالمه. زمانی هم که اعتراضی غلبه میکند، مسیرشان را تغییر میدهند. آنها پذیرای مباحث دو طرفهِ اعتراض گونه بوده و معمولا در مورد دردها و رنجهایشان شفاف نیستند.
زیرا کسانی که بله میگویند نظارهگر و آماده پذیرش چیزی هستند که امکانپذیر است.
مسلما نههای قاطعانهای نیز وجود دارند. افرادی که جزئیات و پیامدهای یک تکنولوژی جدید یا تغییری حیاتی را در نظر گرفته و از آن استفاده نکردهاند.
اما نه یک نه مبهم.
همزمان با این موضوع که برخی از افراد یک ایده جدید را تنها بهخاطر اینکه آن را مناسب خود نمیبینند رد میکنند، اغلب مردم میگویند نه چون میترسند. از دستاورده تغییر میترسند و نسبت به اعتماد خود به نوآوری و سیستم برای پیشروی اعتماد کافی ندارند. اما ما در شرایطی بزرگ شدهایم که از «میترسم» گفتن دوری کنیم. در نتیجه در چنین مواقعی اعتراض کرده و برای آنکه اصل جریان را پنهان کنیم خشم را نیز به آن اضافه میکنیم.
یک نه مبهم تبدیل به بله نمیشود چرا که فردی با یک ایده خوب، با دقت شنوای اعتراضات بوده و خیلی شفاف به آنها پاسخ داده است. زیرا اعتراضات واقعی نبوده و فرد منتقد چندان تمایلی به پاسخها نشان نمیدهد.
در عوض وقتی ترکیبی از دو مورد رخ دهد، فرهنگ دچار تغییر میشود:
تجربه پنجاه سال مواجهه با تکنولوژی نشان میدهد این اتفاق هر زمان که تغییری در فرهنگ ایجاد شود به وقوع میپیوندد.
لینک مرجع: https://seths.blog/2021/08/the-specific-yes-and-the-meandering-no/