اگر جوراب در سر وارد یک بانک شوید احتمالا شما را دستگیر کنند.
تا آنجایی که ما اطلاع داریم، جامعه متمدن وابسته است به هویت و مسئولیتپذیری. فردی کاری انجام میدهد و عواقبش را نیز قبول میکند. این پیشنیاز هویت، به کنشی از بازار آزاد ختم میشود که به آن اعتماد میگوییم.
حتی شرکتهایی که مستقل از افراد هستند اما اخیرا بسیاری از امتیازات خود را واگذار کردهاند، گاهی اوقات مجبور میشوند تا هزینه سوء استفاده از اعتماد ما را بپردازند.
اما چه اتفاقی میافتد وقتی ایمیل، مقاله، صدا و تعاملات نه از جانب یک فرد بلکه گروهی از رباتها باشد؟ آیا واقعا صدای دنی آزمند است که آهنگ تولدت مبارک را میخواند یا یک هوش مصنوعی؟
[از طرفی دیگر، تا به اینجای کار افراد استفاده بسیار خوبی از هوش مصنوعی رایگان این وبلاگ داشتهاند. ارزشش را داشت].
زمانی که اینترنت محدود کردن روابط بین فردی ما را آغاز کرد، ما به نام بِرندها یا سرنخهایی برای کشف حقیقت تکیه کردیم. با ابداع تصاویر امنیتی و فیلترهای مختلف سعی کردیم فرد یا موضوع مورد اعتماد را شناسایی کنیم.
نوع خاصی از اعتماد دیگر مفید نیست. کلاهبردارانِ خودخواه از طریق سوء استفاده از سیستمهایی که بر پایه ایدههای اولیه هویتی و مسئولیتپذیری بنا شدهاند، یکی از اولین برندگان رقابت هوش مصنوعی خواهند بود.
بعدش چه؟
امروز لحظه بسیار خوبی برای جدی گرفتن این پرسش است.
لینک مرجع: https://seths.blog/2023/05/what-comes-after-trust/