به من گفته شده که سخت‌ترین بخش یک مربی حرفه‌ای گلف بودن، آموزش توسعه یک ضربه خوب به بزرگ‌سالان نیست.
بلکه جلوگیری از استفاده مجدد یک حرکت بد توسط آن‌هاست.
موقعیت ما آن‌قدر شکننده به‌نظر می‌رسد که محکم آن را چسبیده‌ایم.
توانمندی، جایگاه و ارتباطات همه زودگذر اما به سختی کسب می‌شوند. ممکن است اغلب احساس کنیم متقلب هستیم و یکی از راه‌های یافتن آسودگی خاطر، تقویت اساس آن چیزی است که اعتقاد داریم عامل موفقیت‌مان بوده است.
در نتیجه منزوی می‌شویم.
متاسفانه در زمان کمبود نمی‌توان چندان انتخاب زیادی داشت.
به همین خاطر است که عضویت عاطفی کلید یادگیری است. هیچ کودکی با پافشاری بر این که همان چهار دست و پا رفتن کافی بود شروع به راه رفتن نمی‌کند. یا سعی نمی‌کند با سخت‌تر چهار دست و پا رفتن، راه رفتن را شروع کند.
دبیران (رهبران/برگزارکنندگان/مربیان) دو وظیفه دارند. اولی کسب عضویت و دومی آموزش است.
اگر دانش‌آموز تمایل به آزاد اندیشیدن نداشته باشد و از رها کردن بترسد، همان بهتر که پا در زمین واقعیت نگذارد.
ایستادگی فریبنده است. با هزاران دلیل و علت نمایان می‌شود تا نزدیک باقی بماند، روایت‌هایی درباره خودکامگی، امنیت یا پویایی فرهنگی تعریف می‌کند. هر چیزی که برای ایستادگی مورد نیاز باشد. یکی خاموش و دیگری جایگزینش می‌شود.
واقع بین باش یا وارد بازی نشو.
لینک مرجع: https://seths.blog/2023/07/closed-open/
