بحران موشکی کوبا یک بحران واقعی بود. جهان تنها چند ساعت با نابودی کامل فاصله داشت.
از آن زمان به بعد، رسانه مسئولیت بهرهوری (و خلق) بحرانهای منظم را به عهده گرفت؛ امروز بیشتر از همیشه. اغلب به قیمت جلب توجه مردم بهسمت چالشهای اصلی یا همان شرایط بحرانی.
در آمریکا امروز روز انتخابات است؛ روزی که تمام جهان به آن چشم دوخته. فعالیتی یک روزه، حتی اگر از طریق ایمیل رای خود را ثبت کنید. فرصتی برای تشویق میلیونها نفر به مشارکت. یک بحران سودمند. آخرین بار تنها ۸۰۰۰۰ رای نتیجه را عوض کرد. بخش کوچکی از جامعه که میتوانستند با رای خود تغییر ایجاد کنند اما این کار را نکردند.
همزمان با بحران تونکین که موجب گسترش درگیریِ آمریکا در ویتنام شد، این جنگهای پی در پی و فاجعه بار بود که خسارت واقعی وارد کرد. توجه ما به اتفاقات بزرگنمایی شده است و نه مشکلاتی که اغلب از دیدها پنهانند. رسانهای مانند توییتر موجب تشدید ۱۴۰ برابری این فاجعه میشود.
یک بحران الزاما رویدادی منفی نیست. یک جشن عروسی هم بحرانی یک روزه است که در لحظهای تمام نگاهها را به خود گرفته و تمام میشود. اگر چه که شرایط بحرانی ازدواج همیشه از اهمیت بالاتری برخوردار است اما به همین خاطر است که جشنهای عروسی برپا میکنیم. همین روند برای مصاحبههای شغلی و رونمایی از محصولات نیز برقرار است.
امروز همچنین روز رونمایی از کتاب جدید من یعنی The Practice است. مردم میپرسند چرا در روزی که تمام توجههات بهسوی موضوع دیگری است کتاب خود را رونمایی میکنم. بخشی از آن به این خاطر است که به شما اطمینان دارم؛ دوم اینکه احتمالا برای پر کردن وقت خود تا اعلام نتایج به دنبال چنین چیزی خواهید بود. مهمتر از همه The Practice از همین تنگناها و جایگاه ماندگار خلق و احتمال میگوید.
بیشتر از یک رونمایی هیجان انگیز، مشتاق دیدن واکنش اولین کسانی هستم که آن را میخوانند. فردا، ماه بعد و یا سال بعد.
از دست دادن یک بحران سودمند منطقی نیست؛ اما اگر فقط باعث نگرانی باشد آسیب میرساند.
لطفا اگر میتوانید امروز رای دهید و بگذارید تا برای یافتن یک راه مشارکت، تداوم و غلبه بر شرایط طافت فرسا با کمک یکدیگر تلاش کنیم.