دارونما کارساز بوده و پخش میشود.
مغز ما برای باور چیزی سیمکشی شده است؛ اما ابعاد و جزئیات باور ما، اغلب از دیگران سرچشمه میگیرد.
زمانیکه تعداد شبکههای تلویزیونی محدود بود، سوژهای بهجز ایدههای متداول برای گفتوگو نداشتیم؛ چرا که متداول، تمام چیزی بود که بهطور گسترده تبلیغ میشد. ممکن بود کسی باور داشته باشد زمین صاف است، یا سفر به ماه واقعی نبوده، اما این اعتقادات همه در حاشیه بودند. تنها تعدادی باور عجیب.
یکی از دلایلی که باعث میشد، داروهای دروغینِ متشکل از روغن مار مِحمِت آز نگرانکننده باشند، استفاده از شهرت و سلطه رسانهای، برای مشروع نشان دادن آن دارونماها در جهت درآمدزایی بود.
امروز اما، به لطف میلیاردها شبکه جهانی، جریان متداول فروکش کرده و دیگر، هر باوری بسته به میزان انطباق شما میتواند متداول باشد. میتوانید خود را با افرادی احاطه کنید که به وجود پرندهها باور ندارند، یا جامعهای را بیابید که اصرار دارد، داروی آزادی که شما مصرف میکنید کارساز است. فرایندی که موجب تقویت اثر مثبت دارونما میشود.
همزمان که باور، اثربخشی تلاش ما را بالا میبرد، گسترش یک ایده نیز قابلیت سودآوری دارد. گاهی اوقات هر دو در یک جهت قرار دارند؛ اما اغلب انگیزه سودآوری است که موجب ایجاد ناهماهنگی میان آنها میشود.
امروزه، انتخاب رسانه و ورودیهای فرهنگی از همیشه مهمتر است. هنگامی که انتخاب میکنیم به تماشا چه چیزی بنشینیم و با چه کسی وقت بگذارنیم، در واقع در حال گزینش و انتخاب آینده خود هستیم.