بعضی دوستان به بازاریابی به چشم چیزی نگاه میکنند که در حق مردم صورت گرفته است. یک نیرو، یک هیجان، نوعی سرقت توجه.
به اسمی برای این موضوع نیاز داریم؛ اما فکر نمیکنم آن اسم بازاریابی باشد.
از طرفی دیگر صدا زدن غذا با این عنوان: «ماهی سرد مرده روی برنج»، گرچه دقیق است اما به افراد در لذت بردن از سوشی خود چندان کمکی نمیکند.
انسانها ماشین پردازش اطلاعات نیستند. ما فوق-منطقی یا قابل پیشبینی نیستیم. در عوض لذت و احتمال را در داستانها، ارتباطات و بله، در تنش و همچنین موقعیت اجتماعی پیدا میکنیم.
وقتی به اندازهای اهمیت بدهید که با همدلی مخاطبین خود را ببینید، متوجه میشوید که تنها با بازخوانی کردن لیستی از حقایق قرار نیست خوشحالتر شوند. تقریبا تمام چیزهایی که با آنها در تعامل هستیم در حد مشخصی یک پلاسیبو هستند و اضافه کردن یک داستان انسان-دوستانه به تعاملات، راهی برای خدمت به مردم است.
ما نه تنها به توانایی تصور چیزی که سایرین میبینند نیاز داریم بلکه باید جراتش را داشته باشیم تا پا پیش گذاشته و در مورد مواضعشان با آنها صحبت کنیم.
این یعنی در مسیر مفید بودن، اشکالی در اشتباه کردن نمیبینیم. ما نیاز داریم اظهار نظر کنیم، با تداوم در جمع حاضر شویم، تعهد داده و به آنها پایبند بمانیم. تعهد نه تنها در مورد جرم اتمی نیتروژن بلکه در مورد تجربیات و انتظاراتی که گاهی اوقات شرح دقیق آنها دشوار است.
چیزی که خود میخرید را نسازید.
چیزی را بسازید که آنها میخرند.
لینک مرجع: https://seths.blog/2021/11/marketing-as-a-service/