یک نهاد بوروکراتیک به تازگی از من خواسته بود چند سند را ثبت کنم. آنها بسیار دقیق بودند و فردی که با من در تماس بود گفت که عنوان موضوع ایمیلی که ارسال میکنم باید خالی باشد.
این موضوع واقعاً نگرانکننده است. تقریباً مانند برداشتن برچسبها از بطریها در سوپرمارکت است. نرمافزار ایمیل من حتی نمیخواست اجازه دهد که آن را ارسال کنم.
سومریها میلیونها لوح گلی خلق کردند اما هرگز نتوانستند عنوان موضوع را اختراع کنند. در نتیجه، تنها راه دانستن محتوای یک لوح، خواندن تمام آن است.
و منوی رستوران به خطوط عنوان برای غذاهایی که قرار است بخوریم، تکامل یافته است.
قرنها بعد، سئو به یک هنر پیچیده تبدیل شد که برای ایجاد خط عنوان برای وبسایتها طراحی شده بود. یوتیوب مملو از لینکهایی شامل خطوط عنوان ویدیوهاست که انتظاراتی از بهترین ویدیویی که تا به حال دیدهاید ایجاد میکند، و سپس ناامیدی اجتنابناپذیری پس از صرف یک یا دو دقیقه مشاهده آن ویدیو را به همراه دارد. رقابت برای جلب توجه به طور مداوم اعتماد ما به خطوط موضوعی را کاهش داده است، زیرا آنها به راحتی (و اغلب وسوسهانگیز) قابل دستکاری هستند.
کتابها از زمان گوتنبرگ عنوان داشتهاند. عنوان، البته، چیزی جز یک خط موضوعی نیست. این عنوان به همراه ژانر کتاب به ما مجموعهای از انتظارات را دربارهی آنچه کتاب ارائه خواهد داد، میدهد. من به کتابفروشیهایی رفتهام که قفسهای با عنوان "نویسندگان مشهور" دارند. ما دوست داریم بدانیم چه انتظاری باید داشته باشیم – ما به ژانر و منبع اهمیت میدهیم و از توجه و منابع خود محافظت میکنیم.
اما هوش مصنوعی نمیتواند به خط موضوعی اهمیت بدهد. آن فقط کل محتوا را میخواند، تمام ویدیو را تماشا میکند و آهنگ را از ابتدا تا انتها گوش میدهد. و سپس بر اساس نیاز خود یک عنوان موضوعی ایجاد میکند.
این مورد در بسیاری از وجوه نگرانکننده خواهد بود.
سازندگان معمولاً از خط موضوعی برای خلق و تولید استفاده میکنند. این چیزی است که میتوانند به آن تکیه کنند. عنوان وبلاگ اغلب قبل از نوشتن وبلاگ ایجاد میشود. و واگذاری اختیار خط موضوع به رباتی که ممکن است آن را درک نکند، کار دشواری است.
مصرفکنندگان انتظار دارند که برای ایده بعدی که قرار است مصرف کنند، یک دستهبندی داشته باشند و اغلب بیش از حد به غریزههای خود درباره اینکه چه چیزی ارزش وقتشان را دارد اعتماد میکنند (که دلیل آمدن و رفتن ایدههای احمقانهای مانند رژیم شکم صاف یا مارها در یک هواپیماست). چگونه قرار است به هوش مصنوعی کمک کنیم تا در میان تمام انتخابها برای آنچه بعدی است، تفکیک کند؟
این احتمالاً کارآمدتر از لوحهای گلی است، اما این انتقال یکی دیگر از راههایی خواهد بود که فرهنگ ما به دلیل تسلط واسطههای هوش مصنوعی مانند پرپلکسی تغییر میکند.
هنوز هم دستهبندیهایی وجود خواهد داشت. دیدن اینکه چه اتفاقی میافتد وقتی این دستهبندیها توسط سیستمی نوشته میشوند که به طور کامل درک نمیکنیم، جالب خواهد بود.
لینک مرجع: https://seths.blog/2024/12/ideas-need-handles-the-thing-about-subject-lines/