آیا میان دزدیدن سیبزمینی از یک مزرعه و دزدیدن ایده یک فرد تفاوتی وجود دارد؟
خب اگر همه ساکنین شهر هر کدام یک سیبزمینی از مزرعه شما بردارند، دیگر مزرعهای برایتان نمیماند.
اما اگر همه افراد شهر ایده شما را بگیرند، اعتماد، تاثیرگذاری و شهرت بیشتری از قبل نصیبتان میشود.
زمانیکه شرکت گوگل کار خود را آغاز کرد، اطلاعات کسبوکار و فناوری آنها در دسترس همه قرار داشت. تنها کافی بود به دانشگاه استنفورد رفته و آنها را بخوانید. هر پادکست محبوبی که ایده اصیلی دارد، در ابتدای کار و در قسمتهای اولش، این ایده برای همگی قابل برداشت است. مدتها قبل از اینکه معروف شود.
زمانیکه در کار چاپ و انتشار کتاب بودم، توانستیم ۱۲۰ کتاب و ۱۰۰۰ کتاب دیگر که تا آن زمان چاپ نشده بودند را به چاب برسانیم. در تمام آن مدت تنها یکی از ایدههایمان (که ایده بزرگی هم بود)، از ما دزدیده و بدون ذکر ناممان منتشر شد. این شیوه رفتار یک احساس امنیت منطقی ایجاد میکند. اما کتابهایی که کپی شدند همان موفقترین کتابهایمان بودند. و این کپی کردن تنها یک نشانه نیست بلکه دلیلی برای موفقیت است.
اینترنت یک ماشین کپی کننده است. ایده ها تغییر کرده و از یک طرف به طرفی دیگر میروند. تقلب کردن و نقض حق و حقوق یکدیگر چیزی نیست که به آن افتخار کنیم. بهتر از این میتوانیم عمل کنیم. اما ترسِ از لو رفتن یک ایده و مخفی نگهداشتن آن نیز باعث مشکلاتی واقعی میشود.
اصیل بودن فرصتی است برای شروع یک گفتوگو. ساختِ یک ابزار با مقاومت و بردباری واقعا سخاوتمندانه است؛ و این هیچگونه ارتباطی به اینکه یک نفر قبلا ایده شما را شنیده باشد و یا نه ندارد.
لینک مرجع: https://seths.blog/2020/07/stolen-ideas/