سه مشکلی که در کار خلاقانه وجود دارد.
اولی این که در شروع آنقدر خوب نیستیم. این یک حقیقت است. پیشرفت هر شخص در این مسیر در اضافه کردن واژه «هنوز» است.
تظاهر به فهمیدن قبل از آنکه واقعا فهمیده باشیم کمکی نخواهد کرد. تغییر نگرش در مواجهه با انتقاد خوشایند نیست. در واقع در این مرحله «اونقدرا هم خوب نیستی» دقیقا همان جملهای است که نیاز داریم بشنویم؛ زیرا ممکن است باعث پیشرفتمان شود.
دوم زمانی است که حتی وقتی شروع به کسب مهارت میکنیم و چیزی با ارزش برای ارائه داریم، عدهای هنوز به ما باور ندارند. خیلی خوب. آنها به ما در مورد خودشان، خواستهها و نیازشان گفتهاند. این برای ما سرنخی است تا رهبری و تعامل خود را به کسی ارائه کنیم که واقعا به آن نیاز دارد. کوچک بودن جامعه مخاطبین به معنای به کم قانع شدن نیست؛ بلکه خود یک پیشرفت است. افرادی را پیدا کنید که مشتاق بوده و آماده همکاری هستند. به آنها خدمت کنید.
خطر این مرحله در زمانی است که جواب منفی میگیرید و ممکن است واقعا باور کنید دستاوردی نداشتهاید؛ حال آنکه تمام مدت با فرد اشتباهی صحبت میکردهاید.
و سوم اینکه ممکن است واقعا هنوز به سطح خوبی نرسیده و افراد کمی به کار ما نیاز داشته باشند. اگر خیلی ساده بگوییم، ما برای این بخش از بازار چندان خوب نیستیم. پس این حقیقت را پذیرفته و از اول شروع میکنیم. ما هنوز آنقدرها هم خوب نیستیم. به اندازه کافی تمرین نکرده، همدلی و شناخت کافی در آن زمینه خاص را پیدا نکرده و راه تعامل را کشف نکردهایم. هنوز. حداقل برای این جامعه مخاطبین.
و سپس بهتر میشویم.
دیر یا زود این سه مشکل به سه هدف در مسیر ایجاد تمایز و کاری که به آن افتخار میکنیم تبدیل میشوند.