درگذشته انحصار بهنوعی برپایه اجبار بود.
شاید مجبور شوید برای برنده شدن در یک مزایده و یا کسب اجازه برای انجام کاری، رشوه دهید.
و یا همه اعتمادها را بهخود جلب کنید بهطوریکه برای سایر رقبا شانسی باقی نماند.
چنین رفتاری گزینه قشنگی نبوده و تمام منافع بازار آزاد را از بین خواهد برد.
از طرفی انحصار مدرن برپایه اثر شبکهای است. مردم میخواهند عضو یک شبکه اجتماعی شوند چراکه دیگران هم عضو آن هستند.
این نوع انحصار ممکن است گیجکننده باشد. زیرا اثر شبکهای ارزش ایجاد میکند. اگر در سال ۱۹۶۲ ده سیستم متفاوت ارتباطی وجود داشت احتمالا برقراری تماس غیرممکن میشد. اما در مقایسه با این آشوب، AT&T مانند رویایی بود که محقق شده است.
نکتهای که از تحلیلهای ما جا افتاده، افزایش احتمالِ تعامل و همکاری است. شرکت هایی که نقش واسطه را بازی میکنند حالا میتوانند با یکدیگر رقابت کنند.
شبکهها باید به یکدیگر متصل شوند؛ همچنین باید بهشکل مستقل و داوطلبانه فعالیت کنند. شبکهای که این پست را به شما میرساند هر سه این ویژگیها را دارد. البته بخشهایی وجود دارند که مردم باید برای استفاده از خدماتشان مبلغی پرداخت کنند. با این وجود، اینترنتی که امروز از آن استفاده میکنیم دهههاست که متحد مانده؛ مخصوصا این سه هفته اخیر که با رشدی بیسابقه مواجه بوده است.
جامعهای که در آن زندگی میکنیم نیز بر همین اساس کار میکند. باوجود اینکه کسب و کارهای زیادی در زمینههای گوناگون بهمنظور کسب درآمد فعالیت میکنند اما حمایت، ارتباط و جادوی اهمیت دادن مردم بهیکدیگر بصورت کاملا متصل، مستقل و داوطلبانه صورت گرفته است. و این همان موضوعی است که ارزش جشن گرفتن دارد.
لینک مرجع: https://seths.blog/2020/04/monopoly-and-network-effects/