نامزدی که مجدد برای انتخابات کاندید میشود، حقیقت را ارائه میدهد. این کاری است که انجام دادم و دوست دارم دوباره انجامش دهم. نامزدی که تازه پا به عرصه گذاشته است اما، امید ارائه میدهد. امکان ندارد که بدانیم اما میتوانیم تصور کنیم.
کیکاستارتر امید ارائه میدهد. بدون دیدگاه و آزمون، تنها وعدهای از چیزی که ممکن است به آن تبدیل شود.
ناشران کتاب امید میخرند؛ همینطور سرمایهگذاران جسور. از طرفی دیگر، سرمایهگذاران تجاری معمول، تنها بهدنبال تکرار وقایع هستند.
برخی مواد دارویی نتیجه ویژهای را با آمار و ارقامی شناخته شده ارائه میدهند...
مثالی ساده: در اوایل حرفهام به عنوان تولید کننده و خالق کتابهای غیرداستانی، پشنهادههایم شامل طرحبندیهای تمام شده بود. بعدتر مشخص شد، در آن مقطع هر چه که برای ارائه میداشتم هم، باز به خوبی آن چه که ناشر از نتیجه ورودی خود تصور میکرد نبود... ارائه یک صفحه خالی بهتر از چیزی بود که تولید میکردیم. از طرفی دیگر نمیتوانستم ثابت کنم، مطالب ارزش چاپ شدن داشتن یا نه. در نتیجه چارهای نداشتیم جز ارائه نمونههای مختلف و سابقه کار.
مسئله این است که هیچگاه فقط حقیقت وجود ندارد. چرا که از آینده سخن میگوییم. در نتیجه به چیزی امید میبندیم که در گذشته رخ داده است.
همچنین امیدِ تنها نیز وجود ندارد. امید بر پایه چیزی بنا میشود که از گذشته وجود داشته؛ سرنخ یا نشانه یا سابقهای که باعث میشود باور کنیم.
قسمت دشوار کار برای بازاریاب، در انتخاب زمانی است که ما سابقه کافی ولی نه چندان زیاد به دست آورده باشیم.
همچنین برای رایدهنده/مصرفکننده/سرمایهگذار، باید آن چیزی که بهدنبالش هستیم و برای ارائه داریم را انتخاب کنیم. اشتباه گرفتن حقیقت و امید، احتمال موفقیت ما را افزایش نمیدهد.
لینک مرجع: https://seths.blog/2023/08/hope-and-truth/