که در دست شب هجران اسیرم

سخت بود تا که کلبه دلتنگی رو ترک کنم و دوباره برگردم. ولی برگشتم.
یه وقتایی از گوشه گیری و دلتنگی لذت می برم. غصه رو انتخاب می کنم.
ولی قطعا نمی شه تا ابد گوشه عزلت نشست و افسوس خورد.
تصمیم گرفتم دوباره شادی رو انتخاب کنم و دوباره تلاش کنم.
درست مثل کودکی با تمام ترس هاش دوباره بر می گرده توی مهد
سلام خورشید.
من دوباره برگشتم.
ممنون که هستی
ممنون که می نویسی
ممنون که مهربونی