با تمام رنج و خشمم مینویسم
با تمام وجودم مینویسم در حالیکه دوباره که چه عرض کنم 1000 باره از یک سوراخ گزیده شدم...
مهم این نیست که آدما باهات بد رفتار کنن مهم اینه که موفق بشن قلبتو بشکونن و تو اهمیت بدی... تو خودت این قدرت رو بهشون بدی این قدر خودت رو جلوشون ضربه پذیر بکنی این قدر خودتو بی ارزش کنی که اونا حتی بهترین و مودب ترین و مهربون ترینشون ، گند میزنن به هیکلت .... خب آخه دختر احمق، تو که میدونی تهش همینه، چرا این کارو میکنی؟ به تو چه که ناراحتن؟ به تو چه که چی کار میکنن... تو اصلا غلط کردی از این آدم خوشت اومده...
آدم خوبیه که باشه... به تو وقتی توجه نشون نمیده بیا تهش میشه این... حالا تو برو دهن خودتو صاف کن تا بتونی از این ماجرا بیای بیرون...
مهم نیست چه قدر تراپی بری چه .... بخوری، تهش یه محتاج خاک بر سری... خاک بر سرت با این مدل زندگی کردنت...
خدایا... فقط بهم توان بده، با تمام وجود جوری ازش بگذرم که هیچ وقت انگار همچین آدمی نبوده... باشه یه آدم مثل بقیه آدم ها که بگم آدم خوبیه با سواده و تمام ... هیچی...
باید الان سعی کنم خشمم رو خالی کنم عیبی نداره... یکم گریه میکنم، اذیت میشم ، یه شب نمیخوابم از شدت عصبانیت و ناراحتی... فحشش میدم... امیدوارم روزی برسه که خودش بفهمه ریده تو همه چی... حتی دیگه دوستم نیستیم ...
دهنم سرویس میشه یه مدت و بعدشم تمام... میرم واسه خودم... کاش فقط به این پذیرش برسم که عشق و رابطه و مردا برای آدمی مثل من نیستن... کاش فقط یه تایمی این قدر آگاه باشم و روی خودم کار کنم که این قدر الکی درد نکشم ... درد ها و ناراحتی ها و رفتارهای آدم ها با خودم رو ضربه به روح و روانم نکنم، خنجر روح خودم نکنم...
خدایا... حس میکنم خیلی وقته فراموشم کردی... آدمی که این قدر تعادل نداره که این همه حرف بزنه ولی بعدش یهویی حس کنی همش که نمیخواد بهش نزدیک شی، به درک بذار بره... بذار نباشه... تهش اگر براش مهم میبود، میفهمید... یه کاری میکرد... البته یه کاری کرد... بهم خیلی واضح نشون داد چون اولش خوب نفهمیدم، که آقا جان برو ... نباش...
باشه..
میرم:) یه بارم من برم... کاش این قدر خار نبودم که همیشه تو زندگیم ترکم کنن...
شایدم حقمه... نمیدونم شاید منم دل کسایی رو شکستم:)